Ljós í myrkri
Velkomin á síðuna. Hér er stutt kynningarmyndband fyrir þig sem mun aðeins birtast við fyrstu heimsókn.
Guð blessi þig!
Þeir komu til Filippusar frá Betsaídu í Galíleu, báðu hann og sögðu: Herra, oss langar að sjá Jesú.
Við lifum á upplýsingaöldinni, aldrei áður í sögunni hefur svo mikill fjöldi upplýsinga verið aðgengilegur venjulegu fólki. Maður getur tengst internetinu og fundið nánast hvaða upplýsingar sem er á örfáum mínútum. Spámaðurinn Daníel spáði fyrir um þessa tíma þegar hann sagði að tími myndi koma þar sem þekkingin myndi aukast.
Daníel 12:4 — orðið „aukast“ hér er hebreska orðið 7232. rabab, raw-bab’; frumorð [að uppruna til hið sama og H7231 með hugmyndina um að skjóta fram]; að skjóta ör:—
Þetta þýðir að þekkingin muni aukast eins hratt og ör flýgur í gegnum loftið — með öðrum orðum, þekkingin mun aukast á ótrúlegum hraða. Við erum vitni að þessu í dag.
En hið andlega kemur ekki fyrst, heldur hið jarðneska, því næst hið andlega.
Ekki aðeins er þekkingin að aukast á ótrúlegum hraða í hinu náttúrulega, heldur einnig í hinu andlega. Þessi kynslóð kristinna manna hefur fengið meiri ljós og skilning en nokkur fyrri, en vandinn er sá að þetta getur leitt til blekkingar sem fær okkur til að trúa því að vegna þess að við vitum meira séum við andlegri. Því miður er það ekki þannig.
Kirkjan hefur tilhneigingu til að fylla fólk af kenningum frekar en að fylla það af Guði sjálfum.
Við höfum afþreyingu, við höfum tónlist — stundum góða tónlist — en höfum við Jesú opinberaðan í okkar hópi? Við syngjum réttu lögin, nýjustu sálmana, en höfum við Jesú? Dyggð hverjar kirkju eða kristilegs stofnunar liggur ekki svo mikið í kenningunum sjálfum, heldur í gæðum þess fólks sem hún mótar
Og þótt ég hefði spádómsgáfu og vissi alla leyndardóma og ætti alla þekking, og þótt ég hefði svo takmarkalausa trú, að færa mætti fjöll úr stað, en hefði ekki kærleika, væri ég ekki neitt.
Þessi vers í ritningunni varpa ljósi á hættuna sem fylgir því að vita sannleikann en lifa ekki samkvæmt honum. Blekkingin að vita sannleikann án þess að lifa honum er mjög sterk blekking — hún á rætur sínar í hroka, og Guð stendur gegn þeim sem eru hrokafullir. Grunneinkenni ríkis Satans er hroki, og Guð hatar hroka; reyndar segir hann að það sé honum viðurstyggð (Orðskv. 16:5).
Hroki hefur þúsund andlit, en sá hroki sem oft fylgir þekkingu er ein helsta orsök andlegrar ófrjósemi í kirkjunni í dag.
Jesús starfaði í valdi ríkisins, en kenningar hans snerust fyrst og fremst um einkenni ríkisins — um skapgerð þess sem tilheyrir Guðs ríki. Fjallræðan er mynd af slíkri ríkisskapgerð.
Í dag snýst svo margt um hvernig eigi að ná árangri, hvernig eigi að verða eitthvað, hvernig eigi að komast áfram. En hvenær heyrðir þú síðast prédikun um Fjallræðuna? Orðin „hógvær“ og „lítillátur“ heyrast varla lengur í boðskap kirkjunnar — þó að Jesús hafi skýrt sagt: „Lærið af mér.“
Takið á yður mitt ok og lærið af mér, því að ég er hógvær og af hjarta lítillátur, og þá munuð þér finna hvíld sálum yðar.
Markmið okkar er ekki að vita meira, heldur að verða meira — að verða líkari Honum.
Raunveruleikinn er sá að því meira sem þú verður Honum líkur, því betur skilur þú og öðlast sanna innsýn í eðli Hans og alheimsins sem Hann hefur skapað. „Hinir hógværu munu erfa jörðina“ og Hann gefur meiri náð hinum auðmjúku.
Aðalhlutverk kirkjunnar er að móta fólk í ímynd Jesú Krists.
Þetta hefst með hjálpræðinu, en við erum hólpin til þess að verða eitthvað meira — að verða lík Jesú. Jesús sagði: „Þegar ég verð hafinn upp, mun ég draga alla menn til mín.“ Heimurinn leitar enn að kristnum mönnum — “Krist-líkum” einstaklingum.
Eining meðal trúaðra er í beinu hlutfalli við það hve mikið þeir hafa orðið líkir Jesú.
Eining er ekki eitthvað sem við getum náð utan þess að verða Honum lík. Jakob spurði: „Hvaðan koma stríð?“ — þ.e. stríðin innan kirkjunnar sjálfrar.
Af hverju koma stríð og af hverju sennur meðal yðar? Af hverju öðru en girndum yðar, sem heyja stríð í limum yðar?
Og ég hef gefið þeim þá dýrð, sem þú gafst mér, svo að þeir séu eitt, eins og við erum eitt,
Ég í þeim og þú í mér, svo að þeir verði fullkomlega eitt, til þess að heimurinn viti, að þú hefur sent mig og að þú hefur elskað þá, eins og þú hefur elskað mig.
Guð sagði við Móse
Ég vil láta allan minn ljóma (Góðvild) líða fram hjá þér
Það er gæska Guðs í okkur sem dregur fólk til Drottins.
Þegar Grikkirnir (heiðingjarnir) komu til Filippusar og sögðu: „Við viljum sjá Jesú,“ var það löngun sem bergmálar í gegnum aldirnar — og heimurinn bíður enn eftir að sjá Jesú birtast í kirkjunni.
Jesús sagði
Því að hvar sem tveir eða þrír eru saman komnir í mínu nafni, þar er ég mitt á meðal þeirra.
Þú gætir sagt: „Ég trúi því að þetta sé satt!“ En nema fólk finni Hann og upplifi Hann, þá er Hann ekki raunverulegur fyrir manninn úti á götu. Trúin verður að verða að veruleika — að opinberun.
Tvær tegundir fólks eru dregnar fram í Malakí.
Fyrsti hópurinn talaði með hrokafullum orðum og lýsti því sem fyllti hjarta þeirra: „hvaða ávinning höfum vér af því haft, að vér varðveittum boðorð hans?“ (Malakía 3:14). Hroki þeirra hafði blekkt þá.
Hinn hópurinn talaði oft sín á milli um eðli hins æðislega Guðs síns. Drottinn sagði að þessi hópur muni verða skartgripir í kórónu hans, og þá mun verða greint hver þjónar Guði og hver ekki. (Malakía 3:16–18).
Heimurinn segir enn í dag: „Við viljum sjá Jesú.“
Því að Guð, sem sagði: Ljós skal skína fram úr myrkri! hann lét það skína í hjörtu vor, til þess að birtu legði af þekkingunni á dýrð Guðs, eins og hún skín frá ásjónu Jesú Krists.
Beinum sjónum vorum til Jesú, höfundar og fullkomnara trúarinnar. Vegna gleði þeirrar, er beið hans, leið hann þolinmóðlega á krossi, mat smán einskis og hefur nú setst til hægri handar hásæti Guðs.
Guð blessi þig!
Við höldum áfram þessa viku með því að skoða hvað það þýðir að vera þjónn Drottins (bondservant). Eitt af því sem það þýðir er að við lifum til að þjóna Honum, ekki bara sjálfum okkur. Það þýðir einnig að ná því traustsstigi við Drottin að Hann geti treyst okkur til að framkvæma með ágæti hvaða verk sem Hann felur okkur og að við getum treyst Drottni algjörlega fyrir okkar lífi.
Þessi framvinda í sambandi okkar við Drottin er kall til að uppfylla Lúkas 14:33: „Þannig getur enginn yðar verið lærisveinn minn, nema hann segi skilið við allt sem hann á.“ Að afsala sér öllum eigum sínum er skilyrði þess að vera lærisveinn, en það verður að raunveruleika og fléttast inn í líf okkar þegar við verðum þjónar Hans. Þá verður allt sem við erum — og eigum — Hans í raunverulegum skilningi.
Í hagnýtri framkvæmd lítum við á allt sem við höfum í okkar vörslu sem eign Hans, ekki okkar, og við erum aðeins ráðsmenn þess. Af þessum sökum eigum við ekki að eyða peningunum Hans nema með Hans leiðsögn eða samþykki. Hneigðir eins og að fara í búðir bara af því að okkur langar til þess, eru ekki í boði.
Þegar við æfum þetta, brýtur það niður vana sjálfmiðunar sem við fæðumst með og sem getur fylgt okkur allt lífið ef við stöndum ekki gegn því. Þegar við þroskumst getur Hann treyst okkur fyrir meiru til ráðsmennsku og gefið okkur meira frelsi til að taka ákvarðanir í meðferð þess.
Þetta er Hans vegur: frelsið eykst eftir því sem við þroskumst. Þannig er það að vera þjónn Krists, að verða að lokum einn frjálsasti maður á jörð. Hann er Guð og Hann veit betur en við hvað við þurfum og getur útvegað það betur en við. Hann er Kærleikur og er hinn líknsamasti Meistari sem við gætum nokkru sinni haft, sem ætíð hefur okkar hag í huga ásamt sínum tilgangi. Hann þekkir okkur betur en við þekkjum okkur sjálf og sem þjónar Hans munum við eiga besta líf sem hugsast getur.
Þetta frelsi og þessi fullnægja eykst eftir því sem við lærum að lifa ekki fyrir okkur sjálf heldur fyrir Hann. Eins og við ræddum í síðustu viku er eini staðurinn í Ritningunni þar sem Drottinn er kallaður „Veitandi okkar, Our provider“ var á Móríufjalli, þar sem Abraham sýndi sig reiðubúinn að fórna því sem honum var dýrmætast, syni sínum Ísak (sjá 1. Mósebók 22). Það er á þeim stað þar sem við gefum Honum allt okkar þar sem Hann hefur getur okkur allt sitt.
Tvö önnur mikilvæg atvik gerðust einnig á Móríufjalli sem opinbera framvindu og þroska okkar í Honum. Næsta var þegar Davíð konungur taldi fólkið, og dómur féll yfir allan Ísrael vegna þessa (sjá 1. Kroníkubók 21). Fyrst skulum við skoða hvers vegna þetta var slík synd og í öðru lagi hvers vegna Drottinn sló allam Ísrael, en ekki bara Davíð.
Davíð var staðráðinn í að telja Ísrael vegna þess að hann var farinn að leggja óheilbrigt traust á fólkið. Þetta er mjög hættulegt fyrirbæri fyrir hvern leiðtoga, sérstaklega þá sem þjóna Drottni sem þjónar Hans. Eins og Páll skrifaði í Galatabréfi 1:10: „Er ég að leitast við að þóknast mönnum? Ef ég væri enn að þóknast mönnum, þá væri ég ekki þjónn Krists.“ Tilhneigingin til að meta hagsmuni manna ofar hagsmunum Drottins varð þess valdandi að Drottinn kallaði Pétur „Satan“ (sjá Matteus 16:23). Ef þessu er ekki mætt getur það leitt til skelfilegrar spillingar í þjónustu okkar við Drottin og við munum leiðast meira af fólkinu en Honum. Þetta getur byrjað að brengla allt sem leiðtogi gerir, rétt eins og það gerði hjá Sál konungi.
Þegar Davíð konungur fór að treysta of mikið á fólkið sendi Drottinn engil dauðans til að slá fólkið. Þegar Davíð sá að Jerúsalem var að verða fyrir höggi leitaði hann staðar til að færa Drottni fórn. Þegar hann sá þreskivöllinn og nautgripi Ornans Jebúsíta bauðst hann til að kaupa þá til að fórna Drottni og stöðva pláguna. Ornan bauð Davíð að fá þá gefins, en Davíð neitaði og sagði: „Eigi svo, en kaupa vil ég það fullu verði, því að eigi vil ég taka það sem þitt er Drottni til handa og færa brennifórn, er ég hefi kauplaust þegið.“ (sjá 1. Kroníkubók 21:24).
Þannig var aftur á Móríufjalli þar sem Guð fékk „fullt verð“. Þetta var lykilatriði fyrir þriðja stóra atburðinn sem gerðist á Móríufjalli — byggingu musteris Drottins. Dvalarstaður Guðs verður reistur þar sem þeir sem kallaðir eru til að vera bústaður Hans greiða „fullt verð“.
Meginhluti syndar Ananíasar og Saffíru var sá að þau vildu teljast meðal þeirra sem gáfu allt til Drottins, en þau voru „að halda eftir hluta verðsins“ (sjá Postulasagan 4–5). Þetta var lygi við Heilagan Anda, ekki bara postulana, og var óþolandi, svo Drottinn sló þau til dauða. Kallið til að vera þjónn “Bondservant” er sjálfviljugt, en þegar við tökum það, verðum við að vera sanntrú. Að vera sannur er grundvallaratriði fyrir þá sem eiga að vera musteri Sannleikans sjálfs.
Það er alvarlegra en við gerum okkur grein fyrir að vera hálfvolgur. Við lifum á tímum þar sem allt reynir að toga okkur frá Guði. Afþreying er um allt, veraldarvefurinn, villukenningar, snjalltæki og svona mætti lengi telja. Það hefur aldrei verið mikilvægara að halda sér fast að Drottni í helgun, lesa Biblíuna og verja góðum tíma í bæn á hverjum degi. Ef við gefum eftir þá er djöfullinn komin um leið, leitandi að þeim sem hann getur gleypt. Vöknum vinir fyrir alvöru og berjumst trúarinnar góðu baráttu, því við munum uppskera ef við gefumst ekki upp.
Opinberunarbókin 3:14-17
Og engli safnaðarins í Laódíkeu skalt þú rita: Þetta segir hann, sem er amen, votturinn trúi og sanni, upphaf sköpunar Guðs: -15- Ég þekki verkin þín, að þú ert hvorki kaldur né heitur. Betur að þú værir kaldur eða heitur. -16- En af því að þú ert hálfvolgur og hvorki heitur né kaldur, mun ég skyrpa þér út af munni mínum. -17- Þú segir: Ég er ríkur og orðinn auðugur og þarfnast einskis. Og þú veist ekki, að þú ert vesalingur og aumingi og fátækur og blindur og nakinn.
Guð blessi þig!
Ef þig langar að prufa að koma í heimahópinn okkar þá ertu hjartanlega velkomin. Við hittumst á Borg í Grímsnesi klukkan 19:15 alla fimmtudaga. Hafðu samband til að fá nánari upplýsingar um heimilsfang og mögulegt far með trúsystkinum ef þú ert til dæmis Í Reykjavík eða nágrenni.
Vanrækið ekki safnaðarsamkomur yðar eins og sumra er siður, heldur uppörvið hver annan, og það því fremur sem þér sjáið að dagurinn færist nær.
Í þessari kennslu fjalla ég um mikilvægi trúarinnar. Trúin er upphafið af okkar göngu með Guði og án hennar getum við lítið gert. Það er trúin sem er fyrsta skrefið í vexti okkar með Guði og það sem við byggjum svo á eins og segir í síðara Pétursbréfi.
Síðara Pétursbréf 1:5-8
Leggið þess vegna alla stund á að auðsýna í trú yðar dyggð, í dyggðinni þekkingu, -6- í þekkingunni sjálfsögun, í sjálfsöguninni þolgæði, í þolgæðinu guðrækni, -7- í guðrækninni bróðurelsku og í bróðurelskunni kærleika. -8- Því ef þér hafið þetta til að bera og farið vaxandi í því, munuð þér ekki verða iðjulausir né ávaxtalausir í þekkingunni á Drottni vorum Jesú Kristi.
Guð blessi þig!
Ef þig langar að prufa að koma í heimahópinn okkar þá ertu hjartanlega velkomin. Við hittumst á Borg í Grímsnesi klukkan 19:15 alla fimmtudaga. Hafðu samband til að fá nánari upplýsingar um heimilsfang og mögulegt far með trúsystkinum ef þú ert til dæmis Í Reykjavík eða nágrenni.
Vanrækið ekki safnaðarsamkomur yðar eins og sumra er siður, heldur uppörvið hver annan, og það því fremur sem þér sjáið að dagurinn færist nær.
Hin síðari dýrð þessa musteris mun meiri verða en hin fyrri var segir Drottinn allsherjar og ég mun veita heill á þessum stað segir Drottinn allsherjar.
Guð lýsti því skýrt yfir að dýrð síðari hússins yrði meiri en hinnar fyrri. Frumkirkjan var dýrðleg kirkja, en í samanburði við endatímakirkjuna var hún aðeins svipur af því sem endatímakirkjan er fyrirhuguð að vera.
Kirkjunni má skipta í tvo hópa
Veldisbyggjendur byggja sitt eigið litla ríki.
Sannir ríkisbyggjendur byggja ríki Guðs.
1) Ríkisbyggjendur byggja á kærleika
Ríkisbyggjendur spyrja: „Hvernig getum við þjónað þér? Hvernig getum við hjálpað þér?“ Þeir einbeita sér að framgangi ríkis Guðs, ekki eigin ríkis. Hugmynd þeirra um kirkju Jesú er frábrugðin– löngun þeirra er að hjálpa og blessa ríki Guðs. Þeir hafa meiri áhuga á að byggja ríki Guðs almennt, fremur en að leggja einungis áherslu á sína eigin staðbundnu kirkju. Ríkisbyggjendur hafa annað hugarfar: þeir sjá út fyrir staðbundna sókn. Þeir eru ekki að byggja sína kirkju; þeim er meira annt um að byggja Hans ríki.
2) Ríkisbyggjendur lifa og hrærast í hinni miklu köllun
Þeir sjá hnattræna uppskeru: þeir sjá þjóðirnar. Skapandi og frumkvöðlahugsun þeirra leitast við að finna stærri og betri leiðir í Guði til að ná til þjóðanna.
Til þess að verða ríkisbyggjandi verður maður að hætta að vera veldisbyggjandi.
Það er svo auðvelt fyrir þjónustur að falla í þá gildru að vera uppteknar við að byggja sitt eigið litla ríki. Þegar kirkjur vaxa er mjög auðvelt fyrir hirða að reisa sér lítið veldi í kringum sig, sem á endanum gleypir þá í vélrænum rekstri og utanumhaldi. Nýleg könnun sýndi að yfir 60% af prestum sem tóku þátt vörðu minna en hálftíma á dag í bæn. Þetta er ekki sagt til að gagnrýna presta – ég veit hvernig það er að vera dreginn inn í viðhald og rekstur litla ríkisins, það getur orðið sálarlega eyðileggjandi.
Einkenni ríkisbyggjanda
1. Laus undan samkeppnishugsun: Oft þegar þjónustur hittast er fyrsta spurningin; „Hversu stór er kirkjan þín?“ Slík spurning leiðir gjarnan í ljós undirliggjandi samkeppnishugarfar. Að byggja kirkjuna er ekki keppni um hver gerir best. Jesús sagði reyndar: „Ég mun byggja kirkju mína.“
2. Vilji og löngun til að byggja ríki Guðs hvar sem við finnum það – líka í öðrum kirkjum auk eigin staðbundinnar kirkju.
3. Vilji og löngun til að blessa aðrar þjónustur og kirkjur fjárhagslega.
4. Að vera innilega glaður þegar aðrar kirkjur vaxa, jafnvel þótt þín eigin geri það ekki.
5. Laus undan öfund innan þjónustu.
Þegar breytingin á sér stað – frá því að byggja sitt eigið veldi til þess að byggja ríki Guðs – hverfa mörg af þessum áður nefndu hættulegu einkennum sjálfkrafa.
Metnaður, stolt, öfund og samkeppni þurfa að vera upprætt úr persónuleika okkar svo við getum orðið hluti af hinni dýrðlegu endatímakirkju sem Guð er að byggja.
Á öðru ríkisári Daríusar konungs, hinn fyrsta dag hins sjötta mánaðar, kom orð Drottins fyrir munn Haggaí spámanns til Serúbabels Sealtíelssonar, landstjóra í Júda, og til Jósúa Jósadakssonar æðsta prests, svo hljóðandi: -2- Svo segir Drottinn allsherjar: Þessi lýður segir: Enn er ekki tími kominn til að endurreisa hús Drottins. -3- Þá kom orð Drottins fyrir munn Haggaí spámanns, svo hljóðandi: -4- Er þá tími fyrir yður að búa í þiljuðum húsum, meðan þetta hús liggur í rústum? -5- Og nú segir Drottinn allsherjar svo: Takið eftir, hvernig fyrir yður fer! -6- Þér sáið miklu, en safnið litlu, etið, en verðið eigi saddir, drekkið, en fáið eigi nægju yðar, klæðið yður, en verðið þó ekki varmir, og sá sem vinnur fyrir kaupi, vinnur fyrir því í götótta pyngju. -7- Svo segir Drottinn allsherjar: Takið eftir, hvernig fyrir yður fer! -8- Farið upp í fjöllin, sækið við og reisið musterið, þá mun ég hafa velþóknun á því og gjöra mig vegsamlegan! segir Drottinn. -9- Þér búist við miklu, en fáið lítið í aðra hönd, og þó þér flytjið það heim, þá blæs ég það burt. Hvers vegna? segir Drottinn allsherjar. Vegna húss míns, af því að það liggur í rústum, meðan sérhver yðar flýtir sér með sitt hús. -10- Fyrir því heldur himinninn uppi yfir yður aftur dögginni og fyrir því heldur jörðin aftur gróðri sínum.
Hver er sá af yður eftir orðinn, er séð hefir þetta hús í sinni fyrri vegsemd, og hversu virðist yður það nú? Er það ekki einskisvert í yðar augum?
Þessi ritningarstaður er oft notaður í samhengi við að leggja áherslu á að byggja hina staðbundnu kirkju sem forgangsverkefni og setja persónulega hagsmuni okkar í annað sæti. En í raun og veru er hann fyrst og fremst að tala um að byggja ríki Guðs. Hirðar þurfa að sjá þennan ritningarstað í ljósi þess að byggja fyrst ríki Guðs áður en við byggjum okkar eigin staðbundnu kirkjur – með öðrum orðum, að hafa hugarfar ríkisins.
EF VIÐ BYGGJUM FYRST RÍKI GUÐS, MUN GUÐ BYGGJA STAÐBUNDNU KIRKJUNA OKKAR.
Þetta er fyrst og fremst hugarfar – nýtt viðhorf sem við verðum að taka upp. Það er lífsstíll, ný hugsun og ný leið til að lifa.
Ný fjárhagsleg útleysting er að koma.
En ver samt hughraustur, Serúbabel segir Drottinn og ver hughraustur, Jósúa Jósadaksson æðsti prestur, og ver hughraustur, allur landslýður segir Drottinn og haldið áfram verkinu, því að ég er með yður segir Drottinn allsherjar -6- Því að svo segir Drottinn allsherjar: Eftir skamma hríð mun ég hræra himin og jörð, haf og þurrlendi. -7- Ég mun hræra allar þjóðir, svo að gersemar allra þjóða skulu hingað koma, og ég mun fylla hús þetta dýrð segir Drottinn allsherjar.
Habakukk sagði:
Lítið upp, þér hinir sviksömu, og litist um! Fallið í stafi og undrist! Því að ég framkvæmi verk á yðar dögum þér munduð ekki trúa því, ef sagt væri frá því.
Mitt er silfrið, mitt er gullið segir Drottinn allsherjar. -9- Hin síðari dýrð þessa musteris mun meiri verða en hin fyrri var segir Drottinn allsherjar og ég mun veita heill á þessum stað segir Drottinn allsherjar.
Fjárhagsleg útleysting er að koma eins og aldrei fyrr í sögu kirkjunnar. Þessi útleysting verður svo mikil að heimurinn mun undrast þetta fyrirbæri. HINS VEGAR: til að taka þátt í þessari fjárhagslegu útleystingu verðum við að uppfylla skilyrðin. Guð er ekki að fara að leysa út fjármagn til þess að þú byggir þitt eigið veldi.
Fjármagn verður leyst út til að byggja það sem Drottinn sjálfur er að byggja.
Þessi fjárhagslega útleysting er til þess að byggja Hús hans; Ríki hans. Ertu hæfur?
Þessir ríkisbyggjendur munu finna hver annan
Endurstilling er að eiga sér stað; fólk með sama anda er að finna hvert annað. Það er að verða til tenging milli þjónusta með ríkishugsun og ríkisanda – og þetta mun mynda mikið, hnattrænt uppskerunet.
Enn er himnaríki líkt neti, sem lagt er í sjó og safnar alls kyns fiski. -48- Þegar það er fullt, draga menn það á land, setjast við og safna þeim góðu í ker, en kasta þeim óætu burt. -49- Svo mun verða, þegar veröld endar: Englarnir munu fara til, skilja vonda menn frá réttlátum
Þessi siðbót mun ýta (þeim sem fylgja henni) út úr staðbundinni hugsun og inn í hnattrænt samhengi.
Þú munt rísa upp til þess að miskunna Síon, því að tími er kominn til þess að líkna henni, já, stundin er komin. –16- Þá munu þjóðirnar óttast nafn Drottins og allir konungar jarðarinnar dýrð þína, -17- því að Drottinn byggir upp Síon og birtist í dýrð sinni.
Guð blessi þig!