Jóhannesarguðspjall 12:21

Þeir komu til Filippusar frá Betsaídu í Galíleu, báðu hann og sögðu: Herra, oss langar að sjá Jesú.

Við lifum á upplýsingaöldinni, aldrei áður í sögunni hefur svo mikill fjöldi upplýsinga verið aðgengilegur venjulegu fólki. Maður getur tengst internetinu og fundið nánast hvaða upplýsingar sem er á örfáum mínútum. Spámaðurinn Daníel spáði fyrir um þessa tíma þegar hann sagði að tími myndi koma þar sem þekkingin myndi aukast.

Daníel 12:4 — orðið „aukast“ hér er hebreska orðið 7232. rabab, raw-bab’; frumorð [að uppruna til hið sama og H7231 með hugmyndina um að skjóta fram]; að skjóta ör:—

Þetta þýðir að þekkingin muni aukast eins hratt og ör flýgur í gegnum loftið — með öðrum orðum, þekkingin mun aukast á ótrúlegum hraða. Við erum vitni að þessu í dag.

Fyrra Korintubréf 15:46

En hið andlega kemur ekki fyrst, heldur hið jarðneska, því næst hið andlega.

Ekki aðeins er þekkingin að aukast á ótrúlegum hraða í hinu náttúrulega, heldur einnig í hinu andlega. Þessi kynslóð kristinna manna hefur fengið meiri ljós og skilning en nokkur fyrri, en vandinn er sá að þetta getur leitt til blekkingar sem fær okkur til að trúa því að vegna þess að við vitum meira séum við andlegri. Því miður er það ekki þannig.

Kirkjan hefur tilhneigingu til að fylla fólk af kenningum frekar en að fylla það af Guði sjálfum.

Við höfum afþreyingu, við höfum tónlist — stundum góða tónlist — en höfum við Jesú opinberaðan í okkar hópi? Við syngjum réttu lögin, nýjustu sálmana, en höfum við Jesú? Dyggð hverjar kirkju eða kristilegs stofnunar liggur ekki svo mikið í kenningunum sjálfum, heldur í gæðum þess fólks sem hún mótar

Fyrra Korintubréf 13:2

Og þótt ég hefði spádómsgáfu og vissi alla leyndardóma og ætti alla þekking, og þótt ég hefði svo takmarkalausa trú, að færa mætti fjöll úr stað, en hefði ekki kærleika, væri ég ekki neitt.

Þessi vers í ritningunni varpa ljósi á hættuna sem fylgir því að vita sannleikann en lifa ekki samkvæmt honum. Blekkingin að vita sannleikann án þess að lifa honum er mjög sterk blekking — hún á rætur sínar í hroka, og Guð stendur gegn þeim sem eru hrokafullir. Grunneinkenni ríkis Satans er hroki, og Guð hatar hroka; reyndar segir hann að það sé honum viðurstyggð (Orðskv. 16:5).

Hroki hefur þúsund andlit, en sá hroki sem oft fylgir þekkingu er ein helsta orsök andlegrar ófrjósemi í kirkjunni í dag.

Jesús starfaði í valdi ríkisins, en kenningar hans snerust fyrst og fremst um einkenni ríkisins — um skapgerð þess sem tilheyrir Guðs ríki. Fjallræðan er mynd af slíkri ríkisskapgerð.

Í dag snýst svo margt um hvernig eigi að ná árangri, hvernig eigi að verða eitthvað, hvernig eigi að komast áfram. En hvenær heyrðir þú síðast prédikun um Fjallræðuna? Orðin „hógvær“ og „lítillátur“ heyrast varla lengur í boðskap kirkjunnar — þó að Jesús hafi skýrt sagt: „Lærið af mér.“

Matteusarguðspjall 11:29

Takið á yður mitt ok og lærið af mér, því að ég er hógvær og af hjarta lítillátur, og þá munuð þér finna hvíld sálum yðar.

Markmið okkar er ekki að vita meira, heldur að verða meira — að verða líkari Honum.
Raunveruleikinn er sá að því meira sem þú verður Honum líkur, því betur skilur þú og öðlast sanna innsýn í eðli Hans og alheimsins sem Hann hefur skapað. „Hinir hógværu munu erfa jörðina“ og Hann gefur meiri náð hinum auðmjúku.

Aðalhlutverk kirkjunnar er að móta fólk í ímynd Jesú Krists.
Þetta hefst með hjálpræðinu, en við erum hólpin til þess að verða eitthvað meira — að verða lík Jesú. Jesús sagði: „Þegar ég verð hafinn upp, mun ég draga alla menn til mín.“ Heimurinn leitar enn að kristnum mönnum — “Krist-líkum” einstaklingum.

Eining meðal trúaðra er í beinu hlutfalli við það hve mikið þeir hafa orðið líkir Jesú.
Eining er ekki eitthvað sem við getum náð utan þess að verða Honum lík. Jakob spurði: „Hvaðan koma stríð?“ — þ.e. stríðin innan kirkjunnar sjálfrar.

Jakobsbréf 4:1

Af hverju koma stríð og af hverju sennur meðal yðar? Af hverju öðru en girndum yðar, sem heyja stríð í limum yðar?

Jóhannesarguðspjall 17:22

Og ég hef gefið þeim þá dýrð, sem þú gafst mér, svo að þeir séu eitt, eins og við erum eitt,

Jóhannesarguðspjall 12:23

Ég í þeim og þú í mér, svo að þeir verði fullkomlega eitt, til þess að heimurinn viti, að þú hefur sent mig og að þú hefur elskað þá, eins og þú hefur elskað mig.

Guð sagði við Móse

Önnur Mósebók 33:19

Ég vil láta allan minn ljóma (Góðvild) líða fram hjá þér

Það er gæska Guðs í okkur sem dregur fólk til Drottins.

Þegar Grikkirnir (heiðingjarnir) komu til Filippusar og sögðu: „Við viljum sjá Jesú,“ var það löngun sem bergmálar í gegnum aldirnar — og heimurinn bíður enn eftir að sjá Jesú birtast í kirkjunni.

Jesús sagði

Matteusarguðspjall 18:20

Því að hvar sem tveir eða þrír eru saman komnir í mínu nafni, þar er ég mitt á meðal þeirra.

Þú gætir sagt: „Ég trúi því að þetta sé satt!“ En nema fólk finni Hann og upplifi Hann, þá er Hann ekki raunverulegur fyrir manninn úti á götu. Trúin verður að verða að veruleika — að opinberun.

Tvær tegundir fólks eru dregnar fram í Malakí.

Fyrsti hópurinn talaði með hrokafullum orðum og lýsti því sem fyllti hjarta þeirra: „hvaða ávinning höfum vér af því haft, að vér varðveittum boðorð hans?“ (Malakía 3:14). Hroki þeirra hafði blekkt þá.

Hinn hópurinn talaði oft sín á milli um eðli hins æðislega Guðs síns. Drottinn sagði að þessi hópur muni verða skartgripir í kórónu hans, og þá mun verða greint hver þjónar Guði og hver ekki. (Malakía 3:16–18).

Heimurinn segir enn í dag: „Við viljum sjá Jesú.“

Síðara Korintubréf 4:6

Því að Guð, sem sagði: Ljós skal skína fram úr myrkri! hann lét það skína í hjörtu vor, til þess að birtu legði af þekkingunni á dýrð Guðs, eins og hún skín frá ásjónu Jesú Krists.

Hebreabréfið 12:2

Beinum sjónum vorum til Jesú, höfundar og fullkomnara trúarinnar. Vegna gleði þeirrar, er beið hans, leið hann þolinmóðlega á krossi, mat smán einskis og hefur nú setst til hægri handar hásæti Guðs.

Guð blessi þig!