Páll postuli

Páll postuli er sá maður sem Guð notaði, meira en nokkurn annan, til að fara með fagnaðarerindið til heiðingjanna og leggja grunninn að kenningu kirkjunnar. Hann skrifaði þrettán bréf Nýja testamentisins, stofnaði söfnuði um allt Rómaveldi og gaf að lokum líf sitt fyrir Krist. Hann fæddist í Tarsus, í núverandi Tyrklandi, nokkrum árum eftir fæðingu Jesú og var tekinn af lífi í Róm um árið 67, á dögum Nerós keisara.
Farísei af farísea kyni
Páll hét upphaflega Sál. Hann var Gyðingur af ættkvísl Benjamíns, fæddur rómverskur borgari, og ólst upp við strangt lögmál. Hann lærði í Jerúsalem hjá Gamalíel, einum virtasta lögmálskennara síns tíma, og varð farísei. Hann var fullur af vandlæti fyrir Guði, eða það hélt hann. Þegar fylgjendur Jesú fóru að breiðast út taldi hann þá hættulega villutrúarmenn. Hann stóð hjá og gætti klæða þeirra sem grýttu Stefán, fyrsta píslarvottinn, og fór síðan hús úr húsi, dró karla og konur út og lét varpa þeim í fangelsi.
Ljósið á veginum
Sál fékk bréf frá æðsta prestinum og lagði af stað til Damaskus til að handtaka kristna menn þar. Þá gerðist það sem breytti öllu:
Postulasagan 9:3-6
En þegar hann var á ferð sinni kominn í nánd við Damaskus, leiftraði skyndilega um hann ljós af himni. Hann féll til jarðar og heyrði rödd segja við sig: "Sál, Sál, hví ofsækir þú mig?" En hann sagði: "Hver ert þú, herra?" Þá var svarað: "Ég er Jesús, sem þú ofsækir. En statt upp og gakk inn í borgina, og þér mun verða sagt, hvað þú átt að gjöra."
Sál var blindur í þrjá daga. Þá sendi Guð lærisvein að nafni Ananías til hans. Ananías var hræddur, því hann vissi hver Sál var. En Drottinn sagði að þessi maður væri útvalið verkfæri hans til að bera nafn hans fram fyrir heiðingja, konunga og Ísraels syni. Ananías lagði hendur yfir hann, Sál fékk sjónina aftur, fylltist heilögum anda og var skírður. Strax byrjaði hann að predika í samkundunum að Jesús væri sonur Guðs.
Postuli heiðingjanna
Næstu árin fór Páll, eins og hann var nú kallaður, í þrjár miklar trúboðsferðir um Litlu-Asíu og Grikkland. Hann predikaði fyrst í samkundum Gyðinga og síðan fyrir heiðingjunum. Hann stofnaði söfnuði í Filippí, Þessaloníku, Korintu, Efesus og víðar. Þar sem hann kom gerðust tákn og undur. Sjúkir læknuðust, illir andar voru reknir út og dauður var vakinn upp. En hann var líka grýttur og skilinn eftir sem dauður, hýddur, varpað í fangelsi, lenti þrisvar í skipbroti og var oft svangur, kaldur og í lífshættu.
Síðara Korintubréf 12:9
Og hann hefur svarað mér: "Náð mín nægir þér; því að mátturinn fullkomnast í veikleika." Því vil ég helst hrósa mér af veikleika mínum, til þess að kraftur Krists megi taka sér bústað í mér.
Efesus
Í Efesus, einni stærstu borg Rómaveldis, dvaldi Páll í um tvö ár og kenndi daglega. Á þeim tíma breiddist fagnaðarerindið út um allt héraðið.
Postulasagan 19:10-11
Þessu fór fram í tvö ár, svo að allir þeir, sem í Asíu bjuggu, heyrðu orð Drottins, bæði Gyðingar og Grikkir. Guð gjörði óvenjuleg kraftaverk fyrir hendur Páls.
Það var söfnuðurinn í Efesus sem fékk fyrsta bréfið af sjö í Opinberunarbókinni. William Branham kenndi að söfnuðirnir sjö í Opinberunarbókinni 2 og 3 væru líka sjö aldir í sögu kirkjunnar, og að Guð hefði sent hverri öld sinn sendiboða. Fyrsta öldin var Efesusöldin og sendiboði hennar var Páll postuli. Hann lagði grunninn sem allar hinar aldirnar áttu að snúa aftur til.
Opinberunarbókin 2:1-2
Engli safnaðarins í Efesus skalt þú rita: Þetta segir sá sem heldur á stjörnunum sjö í hægri hendi sér, sá sem gengur á milli gullstikanna sjö: Ég þekki verkin þín og erfiðið og þolgæði þitt og veit, að eigi getur þú sætt þig við vonda menn. Þú hefur reynt þá, sem segja sjálfa sig vera postula, en eru það ekki, og þú hefur komist að því, að þeir eru lygarar.
Bréfin
Páll skrifaði bréf til safnaðanna sem hann hafði stofnað og til samstarfsmanna sinna. Í þeim útskýrir hann leyndardóm fagnaðarerindisins: að maðurinn réttlætist af trú en ekki af lögmálsverkum, að Gyðingar og heiðingjar eru eitt í Kristi, að söfnuðurinn er líkami Krists, og að Jesús kemur aftur. Rómverjabréfið, Galatabréfið og Efesusbréfið hafa haft meiri áhrif á sögu kirkjunnar en flest önnur rit. Það var Rómverjabréfið sem opnaði augu Marteins Lúthers, og það var formáli Lúthers að því sem kveikti í hjarta Johns Wesley.
Filippíbréfið 3:7-8
En það, sem var mér ávinningur, met ég nú vera tjón sakir Krists. Já, meira að segja met ég allt vera tjón hjá þeim yfirburðum að þekkja Krist Jesú, Drottin minn. Sakir hans hef ég misst allt og met það sem sorp, til þess að ég geti áunnið Krist
Góða baráttan
Páll var handtekinn í Jerúsalem og sat árum saman í fangelsi, fyrst í Sesareu og síðan í Róm. Jafnvel í fjötrum hélt hann áfram að predika og skrifa. Samkvæmt elstu heimildum kirkjunnar var hann hálshöggvinn í Róm á dögum Nerós. Í síðasta bréfinu sem hann skrifaði, til Tímóteusar, vissi hann að tíminn var kominn:
Síðara Tímóteusarbréf 4:7-8
Ég hef barist góðu baráttunni, hef fullnað skeiðið, hef varðveitt trúna. Og nú er mér geymdur sveigur réttlætisins, sem Drottinn, hinn réttláti dómari, mun gefa mér á þeim degi. Og ekki einungis mér, heldur og öllum, sem þráð hafa endurkomu hans.
Ég trúi því að saga Páls sé sönnun þess að enginn er of langt frá Guði. Maðurinn sem ofsótti söfnuðinn varð sá sem byggði hann upp. Guð getur breytt hverjum sem er, og hann getur notað þann sem gefst honum algjörlega.
Sendiboðar safnaðaraldanna
William Branham kenndi að Guð hefði sent hverri af sjö safnaðaröldunum í Opinberunarbókinni sinn sendiboða:
- Efesus: Páll postuli
- Smýrna: Íreneus
- Pergamos: Marteinn frá Tours
- Þýatíra: Kólumba
- Sardes: Marteinn Lúther
- Fíladelfía: John Wesley
- Laódíkea: William Branham
Ert þú tilbúinn?
Jesús mætti Páli á veginum þegar hann var á leið í ranga átt. Kannski er hann að mæta þér í dag. Spurðu eins og Páll: „Hver ert þú, herra?“ og „Hvað á ég að gera?“ Hann mun svara þér.
„Verið minnugir leiðtoga yðar, sem Guðs orð hafa til yðar talað. Virðið fyrir yður, hvernig ævi þeirra lauk, og líkið eftir trú þeirra. Jesús Kristur er í gær og í dag hinn sami og um aldir.“ Heb 13:7-8
