Marteinn frá Tours

Marteinn frá Tours var rómverskur hermaður sem varð munkur og síðar biskup í borginni Tours í Gallíu, þar sem Frakkland er nú. Hann var uppi á fjórðu öld, á þeim tíma þegar kirkjan var að sameinast rómverska ríkinu og margt var að breytast til hins verra. Hann predikaði fyrir heiðingjum á landsbyggðinni, stóð gegn villukenningum og það er sagt frá miklum kraftaverkum sem Guð gerði fyrir hendur hans, meðal annars að dauðir hafi verið vaktir upp. William Branham kenndi að hann hefði verið sendiboði þriðju safnaðaraldarinnar, Pergamosaldarinnar. Hann fæddist um árið 316 í Savaria, þar sem Ungverjaland er nú, og lést 8. nóvember 397.
Sonur hermanns
Faðir Marteins var liðsforingi í rómverska hernum og foreldrar hans voru heiðnir. En sem drengur fór Marteinn sjálfur að sækja kirkju og bað um að fá að verða kristinn. Faðir hans var lítt hrifinn. Rómversk lög kváðu á um að synir hermanna yrðu hermenn, svo fimmtán ára gamall var Marteinn sendur í herinn gegn vilja sínum.
Skikkjan
Einn kaldan vetrardag, þegar Marteinn var ungur hermaður í borginni Amiens, mætti hann fátækum manni við borgarhliðið. Maðurinn var nánast nakinn og skalf úr kulda. Fólkið gekk fram hjá honum. Marteinn átti ekkert með sér nema vopnin og skikkjuna. Hann dró sverðið, skar skikkjuna í tvennt og gaf betlaranum annan helminginn.
Sömu nótt dreymdi hann að hann sæi Jesú klæddan helmingnum af skikkjunni og heyrði hann segja við englana í kringum sig: „Marteinn, sem er ekki enn skírður, hefur klætt mig í þessa skikkju.“ Skömmu síðar lét Marteinn skírast.
Matteusarguðspjall 25:40
Konungurinn mun þá svara þeim: ,Sannlega segi ég yður, það allt, sem þér gjörðuð einum minna minnstu bræðra, það hafið þér gjört mér.'
Hermaður Krists
Marteinn var áfram í hernum í nokkur ár. Þegar herinn bjó sig undir bardaga og keisarinn útdeildi peningum til hermannanna neitaði Marteinn að taka við þeim og sagði: „Ég er hermaður Krists, mér er ekki leyft að berjast.“ Hann var sakaður um hugleysi. Hann svaraði með því að bjóðast til að standa óvopnaður í fremstu víglínu daginn eftir, aðeins með krossmerkið. En daginn eftir báðust óvinirnir friðar og ekkert varð af bardaganum. Marteinn fékk lausn úr hernum.
Hann gerðist lærisveinn Hilaríusar, biskups í Poitiers, sem var einn helsti talsmaður þess að Jesús væri sannur Guð, gegn villukenningu Aríusar sem breiddist þá út um alla kirkjuna. Marteinn stofnaði um árið 361 fyrsta klaustrið í Gallíu, í Ligugé, þar sem menn lifðu í bæn, föstu og einfaldleika.
Biskupinn sem faldi sig
Árið 371 vantaði biskup í Tours. Fólkið vildi fá Martein. Hann vildi það alls ekki og samkvæmt gamalli sögu faldi hann sig í gæsakofa. En gæsirnar gögguðu svo hátt að hann fannst. Hann var gerður að biskupi en hélt áfram að lifa eins og munkur. Hann bjó í litlum trékofa fyrir utan borgina og stofnaði þar klaustrið Marmoutier.
Opinberunarbókin 2:13
Ég veit hvar þú býrð, þar sem hásæti Satans er. Þú heldur stöðugt við nafn mitt og afneitar ekki trúnni á mig, jafnvel ekki á dögum Antípasar, míns trúa vottar, sem deyddur var hjá yður, þar sem Satan býr.
Pergamosöldin var sá tími þegar kirkjan og ríkið runnu saman. Kristni varð að ríkistrú, biskupar urðu valdamiklir og ríkir, og heiðnir siðir komu inn í kirkjuna. Marteinn stóð gegn þessu. Hann var fátækur biskup sem bar sjálfur gróf föt og fór fótgangandi eða á asna um sveitirnar. Margir hinna biskupanna fyrirlitu hann fyrir það.
Tréð sem féll
Marteinn ferðaðist um landsbyggðina í Gallíu þar sem fólkið var enn heiðið, predikaði Krist og braut niður heiðin hof. Ævisöguritari hans og samtímamaður, Súlpicíus Severus, segir frá því að heiðingjar í einu þorpinu hafi skorað á hann. Þeir sögðust skyldu fella sjálfir heilagt furutré sitt ef hann stæði þar sem það myndi falla. Marteinn tók áskoruninni og lét binda sig á þann stað. Þegar tréð byrjaði að falla beint á hann gerði hann krossmerkið og tréð sveigðist og féll í hina áttina. Allt þorpið tók trú.
Súlpicíus segir líka frá því að Marteinn hafi beðið yfir ungum manni sem dó áður en hann var skírður, og maðurinn hafi lifnað við. Hann segir frá lækningum, útrekstri illra anda og því hvernig Marteinn bað um nætur og var í stöðugu samfélagi við Guð.
Heim til Drottins
Marteinn lést 8. nóvember 397 í Candes, á ferð til að sætta deilur í söfnuði þar, þá yfir áttrætt. Þegar lærisveinar hans grétu og báðu hann að yfirgefa þá ekki bað hann: „Drottinn, ef ég er enn nauðsynlegur fólki þínu, þá skorast ég ekki undan vinnunni. Verði þinn vilji.“ Hann var jarðsettur í Tours 11. nóvember. Sá dagur, Marteinsmessa, var lengi haldinn hátíðlegur um alla Evrópu, líka á Íslandi. Það var einmitt á Marteinsmessu árið 1483 sem lítill drengur var skírður í Eisleben í Þýskalandi og fékk nafnið Marteinn. Það var Marteinn Lúther.
Ég trúi því að Marteinn frá Tours sýni okkur hvernig á að lifa trúnni þegar kirkjan í kringum okkur fer að líkjast heiminum. Hann sóttist ekki eftir völdum eða ríkidæmi heldur hélt sér við einfaldleikann, Orðið og kraft Guðs.
Sendiboðar safnaðaraldanna
William Branham kenndi að Guð hefði sent hverri af sjö safnaðaröldunum í Opinberunarbókinni sinn sendiboða:
- Efesus: Páll postuli
- Smýrna: Íreneus
- Pergamos: Marteinn frá Tours
- Þýatíra: Kólumba
- Sardes: Marteinn Lúther
- Fíladelfía: John Wesley
- Laódíkea: William Branham
Ert þú tilbúinn?
Hvenær gafstu síðast eitthvað sem kostaði þig eitthvað? Jesús sagði að það sem við gerum fyrir einn af hans minnstu bræðrum gerum við fyrir hann. Kannski bíður einhver eftir hálfri skikkjunni þinni í dag.
„Verið minnugir leiðtoga yðar, sem Guðs orð hafa til yðar talað. Virðið fyrir yður, hvernig ævi þeirra lauk, og líkið eftir trú þeirra. Jesús Kristur er í gær og í dag hinn sami og um aldir.“ Heb 13:7-8
