Trúarhetjur

Kólumba

Kólumba, á írsku Colum Cille sem þýðir „dúfa kirkjunnar“, var írskur munkur og trúboði á sjöttu öld. Hann stofnaði klaustrið á eyjunni Iona undan vesturströnd Skotlands og þaðan fór fagnaðarerindið til Pikta í Skotlandi og síðar til Norður-Englands. Á tímum þegar Evrópa var að sökkva í myrkur héldu írsku munkarnir ljósi Orðsins lifandi. William Branham kenndi að hann hefði verið sendiboði fjórðu safnaðaraldarinnar, Þýatírualdarinnar. Hann fæddist 7. desember árið 521 í Gartan á Írlandi og lést 9. júní 597 á Iona.

Prins sem varð munkur

Kólumba var af konungaætt og hefði getað orðið konungur á Írlandi. En hann valdi aðra leið. Hann lærði hjá virtum kennurum í írskum klaustrum, varð prestur og stofnaði sjálfur klaustur víða um Írland, meðal annars í Derry og Durrow. Hann var stór maður, með sterka rödd og skapmikill, og hann elskaði Ritninguna. Sagt er að hann hafi afritað hundruð bóka með eigin hendi.

Bardaginn og útlegðin

Samkvæmt gamalli írskri hefð afritaði Kólumba í leyfisleysi Saltara sem kennari hans, Finnian, átti. Finnian krafðist þess að fá afritið og konungurinn dæmdi honum það. Deilan, ásamt fleiru, varð að lokum til þess að blóðugur bardagi braust út árið 561 milli ættar Kólumba og konungsins, og fjöldi manna féll. Kólumba var kennt um. Hann var harmi sleginn og sagan segir að hann hafi heitið því að fara frá Írlandi og vinna jafnmargar sálir fyrir Krist og þær sem létust í bardaganum.

Árið 563 steig hann ásamt tólf félögum um borð í lítinn skinnbát og sigldi frá Írlandi. Þeir tóku land á lítilli eyju, Iona, þaðan sem ekki sást lengur til Írlands. Þar stofnuðu þeir klaustur.

Ljós í myrkrinu

Frá Iona fór Kólumba yfir til meginlands Skotlands og predikaði fyrir Piktum, heiðinni þjóð sem enginn hafði náð til. Hann fór til Brude konungs þeirra, sem lét læsa hliðunum á virki sínu. Samkvæmt ævisögu hans, sem Adomnán, ábóti á Iona, skrifaði um hundrað árum síðar, gerði Kólumba krossmerkið og hliðin opnuðust. Konungurinn tók á móti honum og fagnaðarerindið fékk að fara um ríki hans.

Adomnán segir frá mörgum kraftaverkum: að Kólumba hafi læknað sjúka, séð fyrir atburði sem áttu eftir að gerast og vakið dauðan dreng til lífs. Hann segir einnig frá því að við ána Ness hafi ógurleg skepna komið upp úr vatninu og ætlað að ráðast á einn af mönnum Kólumba, en Kólumba hafi gert krossmerkið og skipað henni í nafni Guðs að snúa við, og hún flúði.

Opinberunarbókin 2:19

Ég þekki verkin þín og kærleikann, trúna, þjónustuna og þolgæði þitt og veit, að verk þín hin síðari eru meiri en hin fyrri.

Þýatíruöldin var löng og myrk öld í sögu kirkjunnar þegar vald Rómar óx og Orðið var falið fyrir almenningi. En á útjaðri hins kristna heims, á Írlandi og í Skotlandi, héldu munkarnir áfram að lesa, afrita og predika Ritninguna á eigin forsendum, utan við vald Rómar. Þaðan fóru trúboðar út um Evrópu.

Papar á Íslandi

Írsku munkarnir voru miklir sjófarendur og leituðu til afskekktra eyja til að lifa í bæn og einveru. Ari fróði segir í Íslendingabók að þegar norrænir menn komu til Íslands hafi verið hér fyrir kristnir menn sem Norðmenn kölluðu papa. Þeir fóru á brott því þeir vildu ekki búa með heiðnum mönnum og skildu eftir sig írskar bækur, bjöllur og bagla. Þessir menn voru af sama meiði og Kólumba og munkarnir á Iona. Það má því segja að fyrstu kristnu mennirnir sem stigu fæti á Ísland hafi komið úr þeirri hreyfingu sem hann átti svo stóran þátt í.

Síðasti sálmurinn

Kólumba starfaði á Iona í 34 ár. Síðasta daginn sem hann lifði sat hann við að afrita Saltarann. Hann kom að 34. Davíðssálmi og skrifaði versið:

Sálmarnir 34:11

Ung ljón eiga við skort að búa og svelta, en þeir er leita Drottins fara einskis góðs á mis.

Þar lagði hann frá sér pennann og sagði að eftirmaður hans skyldi skrifa það sem eftir væri. Um miðnætti fór hann í kirkjuna til bæna. Þar fundu munkarnir hann liggjandi fyrir framan altarið. Hann lyfti hendinni til að blessa þá og fór heim til Drottins með bros á vör. Þetta var 9. júní 597.

Ég trúi því að saga Kólumba sýni okkur að Guð getur snúið jafnvel verstu mistökum okkar í blessun. Maðurinn sem átti þátt í blóðugum bardaga varð sá sem vann heila þjóð fyrir Krist. Það er enginn sem er kominn of langt fyrir náð Guðs.

Sendiboðar safnaðaraldanna

William Branham kenndi að Guð hefði sent hverri af sjö safnaðaröldunum í Opinberunarbókinni sinn sendiboða:

Ert þú tilbúinn?

Kólumba yfirgaf allt sem hann átti og sigldi út í óvissuna með tólf mönnum í skinnbát. Hvað er Guð að biðja þig um að yfirgefa til að fylgja honum? Þeir sem leita Drottins fara einskis góðs á mis.

„Verið minnugir leiðtoga yðar, sem Guðs orð hafa til yðar talað. Virðið fyrir yður, hvernig ævi þeirra lauk, og líkið eftir trú þeirra. Jesús Kristur er í gær og í dag hinn sami og um aldir.“ Heb 13:7-8

Skráðu þig á póstlistann

Við sendum þér svo tilkynningu þegar nýtt efni kemur á síðuna, ásamt öðrum gagnlegum upplýsingum sem tengjast Ljós í myrkri.