Allar spádómar um endalok þessarar aldar benda til þess að þetta verði tími mestu þrenginga sem heimurinn hefur nokkru sinni upplifað. Hljómar það uppörvandi? Fyrir sanna lærisveina er það einmitt svo. Sannir lærisveinar láta hvorki hvetjast né letjast af því sem er að gerast í þessum heimi. Þetta er sá tími þegar þeir munu skína eins og stjörnur himinsins. Það sem ég deili í þessum næstu tveimur „Orðum vikunnar“ er hvernig við getum gengið í gegnum þessa tíma og gert þá að okkar bestu tímum.

Það er einfalt svar við þessu: að vera píslarvottur á hverjum degi. Píslarvottar eru þeir sem sönnuðu að þeir elskuðu Drottin og sannleika hans meira en eigið líf. Elskum við hann og sannleika hans á þennan hátt? Tímarnir sem fram undan eru munu leiða í ljós einhverja mestu píslarvotta sem nokkru sinni hafa lifað. Þetta er grunnkall lærisveina Drottins.

Stundum er erfiðara að lifa fyrir Drottin en að deyja fyrir hann, en lærisveinar eru kallaðir til að deyja daglega. Ef þetta er efni sem okkur líkar ekki við og við kjósum heldur að tala um það sem „kitlar eyru okkar“, þá eru það einmitt þessir tímar sem verða okkur erfiðastir. Ef við erum þeir sem hlaupa að bardagahljóðinu, að hættunni í stað þess að flýja hana, þá erum við að koma að okkar mestu stund. Þetta er stærsta tækifærið til að sanna kærleika okkar til Drottins og sannleika hans.

Að deyja daglega fyrir hann er miklu meira en að fórna því sem við viljum gera til að fara á bænasamkomu. Það ætti að vera okkur sjálfsagt. Að deyja daglega er að lifa til að leita vilja hans í öllu, að lifa ekki lengur fyrir sjálf okkur heldur fyrir hann. Þegar þetta verður lífsstíll okkar mun það leiða til hamingjusamasta, friðsælasta og innihaldsríkasta lífs sem við getum lifað. Engin málstaður er meiri, engin köllun hærri, en að þjóna Konungi konunganna, sérstaklega á þessari öld þegar nánast allur heimurinn er á móti okkur og sumar stærstu ógnirnar koma frá þeim sem þykjast vera með okkur. Samt mun allt sem við fórnum nú til að þjóna honum bera ávöxt um alla eilífð.

Milljónir píslarvotta sem lögðu líf sitt í sölurnar fyrir Drottin og sannleika hans munu lifa að eilífu í ólýsanlegri dýrð. Eins og Jóhannes skrifaði er þetta líf aðeins gufa. Það er engin betri leið til að lifa þetta líf en fyrir Jesú Krist og sannleika hans, sama hvaða verð við þurfum að greiða í þessu lífi. Eins og við höfum séð í píslarvætti Charlie Kirk, þá var allt sem hann gerði eða sagði magnað og margfaldað eftir að hann varð píslarvottur. Þótt hann hafi dáið frá þessu lífi, þá margfaldast ávöxtur hans.

Miðaldirnar voru ef til vill dimmustu tímar mannkynssögunnar fram að því sem er í vændum. Engar Biblíur voru tiltækar til huggunar, því dauðarefsing beið þess eins að vera gripinn með slíka bók, jafnvel þótt viðkomandi væri prestur. Fyrir utan leynilegar samkomur voru fá tækifæri til að heyra sannleika Orðs hans. Fólk lagði líf sitt í hættu bara til að heyra og tugir milljóna dóu einungis til að fá að heyra úr Orði Guðs. Charles Spurgeon sagði að fyrir hvern einn mann sem væri tilbúinn að lesa Biblíuna, gæti hann fundið tíu sem væru tilbúnir að deyja fyrir hana.

Við fáum fregnir alls staðar að úr heiminum um fjölda fólks sem enn í dag er píslarvottar fyrir hann. Ofsóknir eru algengasta ástand kristninnar, ekki hið afslappaða og þægilega líf sem kristnir menn á Vesturlöndum hafa notið svo lengi. Samt voru þeim í kirkjunni í Laódíkeu, þar sem fólkið hafði allt sem það þurfti og lifði í þægindum, gefin stærstu fyrirheitin um að sigrast á hinum hálfvolga anda. Kall þeirra var að „vera heilhuga og iðrast“ (sjá Opinberunarbókina 3:19). Ef við lifum í þægindum og auðveldu lífi núna, þá eru þetta mikilvægustu hlutirnir sem við getum gert til að ganga í hóp þeirra sem eru brennandi fyrir Drottin.

Við gætum liðið betur með okkur sjálf þegar við gefum í trúboðsöflun, en við erum öll kölluð til að lifa sem trúboðar og sem píslarvottar, að leggja niður eigingjarnar langanir okkar og lifa fyrir hann á hverjum degi.

Á myrkustu tímum og jafnframt björtustu tímum kristninnar hlýddu trúfastir kristnir menn áminningu Hebreabréfsins: Jesús leið utan herbúðanna, því skulum við ganga út til hans utan herbúðanna. Jesús varð aldrei hluti af herbúðunum, trúarlega kerfinu, og það gerðu fyrstu fylgjendur hans heldur ekki. Í gegnum söguna, jafnvel á tímum sem taldir voru bjartir fyrir kristnina, gerði þetta lífið erfiðara fyrir hina sanntrúuðu. Hinir sanntrúuðu voru í mestri hættu þegar hinir kærulausu kristnu menn og trúarstofnanir blómstruðu.

Við megum ekki láta blekkjast, eins og Jóhannes skrifaði: „Allur heimurinn er í valdi hins illa“ (sjá 1. Jóhannesarbréf 5:19). Þetta á við alls staðar, allan heiminn, og alla tíma. Sem kristnir menn er ekki skynsamlegt að slaka nokkru sinni á varðstöðu okkar, en við megum aldrei hafa hana svo uppi að við lokumst gagnvart fólki. Þetta er áhættusamt, en nauðsynlegt fyrir þá sem fylgja Kristi.

Eins og postulinn Páll skrifaði til Tímóteusar: „allir sem vilja lifa guðrækilegu lífi í Kristi Jesú munu verða ofsóttir“ (2. Tímóteusarbréf 3:12). Við eigum ekki að flýja það sem gæti leitt til ofsókna, heldur hlaupa til þess. Til að fylgja Drottni okkar getum við aldrei varið okkur svo að við lokumst gagnvart öðrum, jafnvel þeim sem geta sært okkur mest. Að taka upp kross okkar er að neita að lifa í ótta, jafnvel við dauðann, heldur leggja traust okkar á hann sem hefur sigrað dauðann, jafnvel þegar það gerir okkur berskjölduðust.

Guð blessi þig!

Við höldum áfram þessa viku með því að skoða hvað það þýðir að vera þjónn Drottins (bondservant). Eitt af því sem það þýðir er að við lifum til að þjóna Honum, ekki bara sjálfum okkur. Það þýðir einnig að ná því traustsstigi við Drottin að Hann geti treyst okkur til að framkvæma með ágæti hvaða verk sem Hann felur okkur og að við getum treyst Drottni algjörlega fyrir okkar lífi.

Þessi framvinda í sambandi okkar við Drottin er kall til að uppfylla Lúkas 14:33: „Þannig getur enginn yðar verið lærisveinn minn, nema hann segi skilið við allt sem hann á.“ Að afsala sér öllum eigum sínum er skilyrði þess að vera lærisveinn, en það verður að raunveruleika og fléttast inn í líf okkar þegar við verðum þjónar Hans. Þá verður allt sem við erum — og eigum — Hans í raunverulegum skilningi.

Í hagnýtri framkvæmd lítum við á allt sem við höfum í okkar vörslu sem eign Hans, ekki okkar, og við erum aðeins ráðsmenn þess. Af þessum sökum eigum við ekki að eyða peningunum Hans nema með Hans leiðsögn eða samþykki. Hneigðir eins og að fara í búðir bara af því að okkur langar til þess, eru ekki í boði.

Þegar við æfum þetta, brýtur það niður vana sjálfmiðunar sem við fæðumst með og sem getur fylgt okkur allt lífið ef við stöndum ekki gegn því. Þegar við þroskumst getur Hann treyst okkur fyrir meiru til ráðsmennsku og gefið okkur meira frelsi til að taka ákvarðanir í meðferð þess.

Þetta er Hans vegur: frelsið eykst eftir því sem við þroskumst. Þannig er það að vera þjónn Krists, að verða að lokum einn frjálsasti maður á jörð. Hann er Guð og Hann veit betur en við hvað við þurfum og getur útvegað það betur en við. Hann er Kærleikur og er hinn líknsamasti Meistari sem við gætum nokkru sinni haft, sem ætíð hefur okkar hag í huga ásamt sínum tilgangi. Hann þekkir okkur betur en við þekkjum okkur sjálf og sem þjónar Hans munum við eiga besta líf sem hugsast getur.

Þetta frelsi og þessi fullnægja eykst eftir því sem við lærum að lifa ekki fyrir okkur sjálf heldur fyrir Hann. Eins og við ræddum í síðustu viku er eini staðurinn í Ritningunni þar sem Drottinn er kallaður „Veitandi okkar, Our provider“ var á Móríufjalli, þar sem Abraham sýndi sig reiðubúinn að fórna því sem honum var dýrmætast, syni sínum Ísak (sjá 1. Mósebók 22). Það er á þeim stað þar sem við gefum Honum allt okkar þar sem Hann hefur getur okkur allt sitt.

Tvö önnur mikilvæg atvik gerðust einnig á Móríufjalli sem opinbera framvindu og þroska okkar í Honum. Næsta var þegar Davíð konungur taldi fólkið, og dómur féll yfir allan Ísrael vegna þessa (sjá 1. Kroníkubók 21). Fyrst skulum við skoða hvers vegna þetta var slík synd og í öðru lagi hvers vegna Drottinn sló allam Ísrael, en ekki bara Davíð.

Davíð var staðráðinn í að telja Ísrael vegna þess að hann var farinn að leggja óheilbrigt traust á fólkið. Þetta er mjög hættulegt fyrirbæri fyrir hvern leiðtoga, sérstaklega þá sem þjóna Drottni sem þjónar Hans. Eins og Páll skrifaði í Galatabréfi 1:10: „Er ég að leitast við að þóknast mönnum? Ef ég væri enn að þóknast mönnum, þá væri ég ekki þjónn Krists.“ Tilhneigingin til að meta hagsmuni manna ofar hagsmunum Drottins varð þess valdandi að Drottinn kallaði Pétur „Satan“ (sjá Matteus 16:23). Ef þessu er ekki mætt getur það leitt til skelfilegrar spillingar í þjónustu okkar við Drottin og við munum leiðast meira af fólkinu en Honum. Þetta getur byrjað að brengla allt sem leiðtogi gerir, rétt eins og það gerði hjá Sál konungi.

Þegar Davíð konungur fór að treysta of mikið á fólkið sendi Drottinn engil dauðans til að slá fólkið. Þegar Davíð sá að Jerúsalem var að verða fyrir höggi leitaði hann staðar til að færa Drottni fórn. Þegar hann sá þreskivöllinn og nautgripi Ornans Jebúsíta bauðst hann til að kaupa þá til að fórna Drottni og stöðva pláguna. Ornan bauð Davíð að fá þá gefins, en Davíð neitaði og sagði: „Eigi svo, en kaupa vil ég það fullu verði, því að eigi vil ég taka það sem þitt er Drottni til handa og færa brennifórn, er ég hefi kauplaust þegið.“ (sjá 1. Kroníkubók 21:24).

Þannig var aftur á Móríufjalli þar sem Guð fékk „fullt verð“. Þetta var lykilatriði fyrir þriðja stóra atburðinn sem gerðist á Móríufjalli — byggingu musteris Drottins. Dvalarstaður Guðs verður reistur þar sem þeir sem kallaðir eru til að vera bústaður Hans greiða „fullt verð“.

Meginhluti syndar Ananíasar og Saffíru var sá að þau vildu teljast meðal þeirra sem gáfu allt til Drottins, en þau voru „að halda eftir hluta verðsins“ (sjá Postulasagan 4–5). Þetta var lygi við Heilagan Anda, ekki bara postulana, og var óþolandi, svo Drottinn sló þau til dauða. Kallið til að vera þjónn “Bondservant” er sjálfviljugt, en þegar við tökum það, verðum við að vera sanntrú. Að vera sannur er grundvallaratriði fyrir þá sem eiga að vera musteri Sannleikans sjálfs.

Skírnin er fyrsta skrefið í hlýðni eftir að þú hefur sett trú þína á Jesú. Hún er opinber yfirlýsing um trú þína og vitnisburður um hvernig Hann hefur breytt lífi þínu. En hvað segir Biblían um skírnina og hvers vegna er hún svona mikilvæg?

Byrjum á því að lesa það sem Jesús endaði á að segja lærisveinunum áður en Hann fór til himna.

Matteusarguðspjall 28:18-20

Og Jesús gekk til þeirra, talaði við þá og sagði: Allt vald er mér gefið á himni og jörðu. -19- Farið því og gjörið allar þjóðir að lærisveinum, skírið þá í nafni föður, sonar og heilags anda, -20- og kennið þeim að halda allt það, sem ég hef boðið yður. Sjá, ég er með yður alla daga allt til enda veraldar.

Hvað er skírn?

Skírnin er ytra tákn innri umbreytingar. Hún táknar dauða, greftrun og upprisu Krists og hvernig trúaðir fara frá dauða yfir í líf þegar þeir setja trú sína á hann. Þegar við skírumst lýsum við opinberlega yfir að við höfum treyst Jesú Kristi til hjálpræðis og að við ætlum að fylgja Honum af öllu hjarta.

Skírnin er…

• Yfirlýsing að hafa tekið á móti fagnaðarerindinu og gert Jesús Krist að Drottni og frelsara lífs okkar.

• Til fyrirgefningar syndanna og að grafa gamla manninn.

• Hlýðni við Orð Guðs til að fá að gjöf Heilagan anda.

• Leið til að gefa Guði dýrðina og segja öðrum frá Honum.

• Tákn sáttmálans sem þú ert komin/n í með Jesú Kristi.

Skírn í Jesú nafni!

Skírnin er mjög mikilvæg athöfn í Biblíunni og fylgdi ótvírætt með í frásögn þegar lærisveinarnir voru að boða fagnaðarerindið. Einnig er mjög mikilvægt að skíra rétt og samkvæmt þeirri forskrift sem okkur er gefin í Orðinu. Við lásum í versinu í byrjun að það ætti að, “skírið þá í nafni föður, sonar og heilags anda“. Pétur einn af lærisveinunum tólf var viðstaddur þegar Jesús var að kenna þeim þetta og við skulum sjá hvernig hann túlkaði þetta strax í kjölfarið.

Postulasagan 2:38

Pétur sagði við þá: Gjörið iðrun og látið skírast hver og einn í nafni Jesú Krists til fyrirgefningar synda yðar; þá munuð þér öðlast að gjöf heilagan anda.

Postulasagan 10:47-48

Meðan Pétur var enn að mæla þessi orð, kom heilagur andi yfir alla þá, er orðið heyrðu-45- Hinir trúuðu Gyðingar, sem komið höfðu með Pétri, urðu furðu lostnir, að heilögum anda, gjöf Guðs, skyldi einnig úthellt yfir heiðingjana, -46- því þeir heyrðu þá tala tungum og mikla Guð.Þá mælti Pétur: Hver getur varnað þess, að þeir verði skírðir í vatni? Þeir hafa fengið heilagan anda sem vér. -48- Og hann bauð, að þeir skyldu skírðir verða í nafni Jesú Krists. 

Pétur skildi að Guð er einn og að hann heitir Jesús Kristur. Því sagði hann þeim ekki bókstaflega að skírast í nafni “föður, sonar og heilags anda”, heldur í nafninu á Guði sem er Jesús Kristur. Við sjáum svo síðar í Postulasögunni að Páll var með sömu opinberun og Pétur. Páll lét einnig skíra í Jesú nafni.

Það er einnig áhugavert í versinu hér fyrir neðan hvernig Páll fer beint í að spyrja þá hvort þeir séu skírðir þegar þeir sögðust ekki vera með Heilagan anda. Því fyrirheitið um að fá Heilagan anda að gjöf er tengt því að taka skírn.

Postulasagan 19:1-5

Meðan Apollós var í Korintu, fór Páll um upplöndin og kom til Efesus. Þar hitti hann fyrir nokkra lærisveina. -2- Hann sagði við þá: Fenguð þér heilagan anda, er þér tókuð trú? Þeir svöruðu: Nei, vér höfum ekki einu sinni heyrt, að heilagur andi sé til. -3- Hann sagði: Upp á hvað eruð þér þá skírðir? Þeir sögðu: Skírn Jóhannesar. -4- Þá mælti Páll: Jóhannes skírði iðrunarskírn og sagði lýðnum að trúa á þann, sem eftir sig kæmi, það er á Jesú. -5- Þegar þeir heyrðu þetta, létu þeir skírast til nafns Drottins Jesú.

Ég geng persónulega svo langt að segja að ef fólk hefur ekki verið skírt í nafni “Drottins Jesú Krists”, ætti það að leita Guðs og íhuga að taka skírn að nýju. Við sjáum vel að lærisveinarnir skírðu með þessum hætti og það er aðeins eitt nafn sem getur frelsað okkur og er því ekki að furða að djöfulinn sé búin að setja inn villu í skírnina og taka út nafnið í skírninni í mörgum kirkjudeildum.

Postulasagan 4:11-12

Jesús er steinninn, sem þér, húsasmiðirnir, virtuð einskis, hann er orðinn hyrningarsteinn. -12- Ekki er hjálpræðið í neinum öðrum. Og ekkert annað nafn er mönnum gefið um víða veröld, sem getur frelsað oss.

Niðurdýfing við játun

Biblían kennir okkur að til að skírast þá þurfum við að vera komin með vit til að játa að við trúum af öllu hjarta. Það getum við ekki gert sem ungabörn og er því ungabarnaskírn ekki samkvæmt fyrirmynd Biblíunnar. Einnig sjáum við bæði þegar verið var að skíra Jesú og hirðmanninn frá Eþíópíu að þeir stigu ofan í vatn og eftir skírnina upp úr vatninu.

Postulasagan 8:35-38

Filippus tók þá til orða, hóf máls á ritningu þessari og boðaði honum fagnaðarerindið um Jesú. -36- Þegar þeir fóru áfram veginn, komu þeir að vatni nokkru. Þá mælti hirðmaðurinn: Hér er vatn, hvað hamlar mér að skírast? -37- Filippus sagði : “Ef þú trúir af öllu hjarta , er það heimilt.” Hirðmaðurinn svaraði honum: “Ég trúi, að Jesús Kristur sé sonur Guðs.” -38- Hann lét stöðva vagninn, og stigu báðir niður í vatnið, Filippus og hirðmaðurinn, og Filippus skírði hann.

Matteusarguðspjall 3:16

En þegar Jesús hafði verið skírður, sté hann jafnskjótt upp úr vatninu.

Af hverju ættir þú að láta skírast?

Skírnin er fyrir hvern þann sem hefur tekið persónulega ákvörðun um að fylgja Jesú Kristi. Hún er nauðsynlegt hlýðnisspor og opinber yfirlýsing trúar með fyrirheiti að þeir sem taka þetta skref muni fá að gjöf Heilagan anda sem er pantur okkur og trygging um eilíft líf, mikilvægasta gjöf Guðs til mannsins.

Fyrra Pétursbréf 3:21-22

Með því var skírnin fyrirmynduð, sem nú einnig frelsar yður, hún sem ekki er hreinsun óhreininda á líkamanum, heldur bæn til Guðs um góða samvisku fyrir upprisu Jesú Krists,-22- sem uppstiginn til himna, situr Guði á hægri hönd, en englar, völd og kraftar eru undir hann lagðir.

Viltu taka skírn?

Hafðu samband við okkur og við leiðum þig í gegnum þetta mikilvæga trúarskref. Við skírum reglulega á Hallgerðshólum í notalegum heitum potti, en það er í raun hægt að taka skírn hvar sem vatn er til niðurdýfingar.

Fyrirheitið

Það mikilvægasta sem við getum eignast í þessu lífi er Heilagur andi og persónulegt samfélag við Drottinn okkar Jesú Krist. Pétur segir okkur að ef við tökum skírn munum við fá að gjöf Heilagan anda. Þetta er fyrirheiti sem við skulum vera viss um að fara ekki á mis við og taka ákvörðun um að fylgja þeim fyrirmælum sem Biblían kennir okkur. Hér eru nokkur vers að lokum um Heilagan anda ykkur til uppörvunar.

Postulasagan 1:8

En þér munuð öðlast kraft, er heilagur andi kemur yfir yður, og þér munuð verða vottar mínir í Jerúsalem og allri Júdeu, í Samaríu og allt til endimarka jarðarinnar.

Efesusbréfið 1:13-14

Í honum eruð og þér, eftir að hafa heyrt orð sannleikans, fagnaðarerindið um sáluhjálp yðar og tekið trú á hann og verið merktir innsigli heilags anda, sem yður var fyrirheitið. -14- Hann er pantur arfleifðar vorrar, að vér verðum endurleystir Guði til eignar, dýrð hans til vegsemdar.

Guð blessi þig!

Hebreabréfið 2:1

Þess vegna ber oss að gefa því enn betur gaum, er vér höfum heyrt, svo að eigi berumst vér afleiðis.

“Og þegar þú finnur fyrir þessari litlu viðvörunarbjöllu djúpt í hjarta þínu, þá er betra að þú stoppir strax og skoðir stöðuna. Þegar þú heyrir Orðið, skaltu snúa aftur að því. Það er sannarlega Orð Guðs. Það hringir lítill viðvörunarbjalla; þú ættir að hlusta á hana. Gakktu ekki yfir það, því þú kemst aldrei lengra fyrr en þú kemur aftur til baka, þar sem þú yfirgafst Hann.”

William Branham (62-0124 – Have Not I Sent Thee?)

Guðs trúfasta viðvörun

Í mikilli miskunn sinni hefur Guð sett inn í hvern trúaðan himneskt viðvörunarkerfi—andlega „viðvörunarbjöllu“ sem lætur vita þegar við byrjum að fjarlægjast sannleik Hans. Þetta er ekki bara tilfinningar eða samviska, heldur hin trúfasta rödd Heilags Anda sem kallar okkur aftur til festu okkar í Kristi. Þetta viðvörunarkerfi starfar af fullkominni nákvæmni og virkjar sig um leið og við förum að villast af leið Guðs.

Hugsaðu um það eins og andlegan reykskynjara—hann gefur frá sér viðvörun ekki þegar húsið logar alelda, heldur við fyrstu merki um reyk. Viðvörun Heilags Anda kemur ekki þegar við höfum gjörsamlega yfirgefið sannleikann, heldur við fyrstu vísbendingu um að við séum að reika. Þetta snemmbúna viðvörunarkerfi er ein af mestu miskunnargjöfum Guðs til barna sinna og má aldrei hunsa!

Að skilja andlegt reki

Orðið „afleiðis“ í Hebreabréfinu 2:1 kemur úr grísku og þýðir „að flæða framhjá, að svífa hjá, að fjarlægjast.“ Líkt og bátur sem smám saman rekur frá festarhöfn sinni, gerist andlegt reki oft svo hægt að við tökum varla eftir því. Við fjarlægjumst Guð sjaldnast með dramatískum stökkum, heldur smám saman—sentímetra fyrir sentímetra, málamiðlun fyrir málamiðlun.

Þetta reki birtist á lúmskan hátt:

• Kólnandi hollusta sem byrjar með styttri bænastundum

• Smávægilegar málamiðlanir varðandi viðmið sem virðast saklausar í fyrstu

• Léttvæg viðhorf gagnvart synd sem þróast smám saman

• Vaxandi þægindi með fjarlægð frá nærveru Guðs

• Minnkuð næmni fyrir rödd Heilags Anda

Viðvörunarbjallan

Þegar himneska viðvörunin hljómar í anda okkar, stöndum við frammi fyrir lykilákvörðun:

Að bregðast strax við er nauðsynlegt

✔ Stoppa þar sem við erum
✔ Taka andlega stöðumat
✔ Snúa aftur að síðasta hlýðnispunkti okkar

Hættan við að bíða

❌ Áframhaldandi reki deyfir andlega næmni
❌ Hver hundsuð viðvörun gerir þá næstu erfiðari að heyra
❌ Líkt og öldur sem mynda hringi, getur áhrif syndar valdið dofa með tímanum

Leiðin til baka

“Farðu með mig aftur að klettinum, Drottinn. Farðu með mig aftur. Ég er að reka. Ó, ekki láta mig fjarlægjast hann. Leyf mér… Ef ég á að nærast, leyf mér að nærast við bergið. Leyf mér að vera nálægt þar sem mannað fellur. Ég þarf ekki að reika út. Mannað er lagt rétt við dyrnar.“

William Branham (63-0113M – Letting Off Pressure)

Að viðurkenna: Vendipunktur meðvitundar

Andlegt reki er oft lúmskt ferli, varla áberandi fyrr en þú áttar þig á að þú ert orðinn fjarlægur frá andlegum kjarna þínum. Viðurkenning er lykilskref í endurreisn, augnablik djúprar hreinskilni og auðmýktar gagnvart Guði. Þetta snýst um að þróa andlega næmni sem gerir þér kleift að greina minnstu hreyfingar í átt frá grundvallartengslum þínum við Krist.

Að viðurkenna rekið krefst:

• Auðmjúks hjarta sem sér eigin villur
• Hugrekkis til að líta inn á við án sjálfsfordæmingar
• Andlegs skilnings til að greina lúmsk merki um fjarlægð

Að axla ábyrgð felur í sér að fara lengra en afsakanir eða að kenna öðrum um. Þetta er djúpt persónulegt uppgjör þar sem þú viðurkennir eigin val og skilur að andleg fjarlægð verður sjaldnast til á einu augnabliki, hún er röð smárra málamiðlana.

Þessi viðurkenning snýst ekki um refsingu heldur um að skapa rými fyrir umbreytingu.

Að játa þörfina fyrir að snúa aftur er náðarverk, vitneskjan um endurreisn er alltaf möguleg, að kærleikur Guðs kallar stöðugt á þig, sama hversu langt þú hefur reikað.

Að snúa til baka: Endurnýja göngu okkar

Að snúa aftur er meira en líkamleg eða tilfinningaleg hreyfing, þetta er andleg samstilling. Það er að koma aftur að nákvæmlega þeim stað þar sem þú byrjaðir að reka, skilja þau augnablik og þær ákvarðanir sem leiddu þig af leið.

Endurnýjun skuldbindingar felur í sér:

• Meðvitað skref aftur að andlegum grunni þínum
• Að byggja upp traust með stöðugum, litlum aðgerðum
• Að játa eigin veikleika sem leið til raunverulegrar tengingar

Að endurreisa hið brotna samfélag snýst um að endurnýja nándina við frelsarann. Þetta snýst ekki um fullkomnun, heldur hreinskilið, opið samfélag. Líkt og samband sem hefur særst af fjarlægð, krefst endurreisnar, þolinmæði, skilnings og vilja til að vera algjörlega til staðar.

Að dvelja: Aginn í því að vera nærri

Að dvelja nálægt Guði er kannski erfiðasti þátturinn í andlegri endurreisn. Það er dagleg ákvörðun um að vera nærri „klettinum“—þessum heilaga stað guðlegrar verndar og umönnunar.

Að viðhalda stöðugu samfélagi felur í sér:

• Að skapa helgaða tíma í daglegu lífi
• Að rækta viðhorf hlustunar og trausts
• Að neita að láta nokkuð trufla samfélagið við Hann

Að dvelja þar sem „Mannað fellur“ snýst um að staðsetja sig þannig að maður fái andlega næringu. Það er að skilja að andleg næring snýst ekki um streitu eða áreynslu, heldur um að vera til staðar og móttækilegur fyrir því sem Guð gefur.

Umhugsun

Myndmál reks og að snúa aftur er dýrmætt og kraftmikið. Líkt og skip sem hægt og rólega færist af leið vegna strauma, getur okkar andlega líf smám saman fjarlægst frá klettinum.

Þegar Heilagur Andi kallar okkur aftur á réttan veg fyrir líf okkar, þurfum við að viðurkenna og gefa eftir með auðmýkt, og sífellt beina hjörtum okkar að Jesús, hinni sönnu uppsprettu styrks og vonar.

Það fallega myndmál um að vera nálægt „Klettinum“ þar sem „Mannað fellur“ gefur til kynna að endurreisn snýst ekki um stórar svipmiklar gjörðir, heldur um nánd og samfélag á daglegum grunni. Það snýst um að skapa líf sem einkennist af athygli, auðmýkt og djúpri viðurkenningu á stöðugri þörf okkar fyrir guðlega náð.

Að standast storma lífsins

Þegar við erum fest í Kristi:

• Stormar geta hrist okkur grimmt, en þeir geta ekki sökkt hver við erum í Honum.
• Öldur geta sveiflað aðstæðum okkar utan frá, en þær geta ekki eyðilagt innri frið okkar.
• Vindar áskorana geta blásið harðlega, en þeir geta ekki rofið þá grundvallarvon sem við höfum í Jesú og Orði hans.

Bæn fyrir andlegri næmni

Himneski Faðir,

Opnaðu hjörtu okkar fyrir hinni mjúku rödd Heilags Anda og gefðu okkur eyru til að heyra viðvörun Þína áður en hætta nálgast. Skapaðu í okkur viðbragð sem er fljótt að hlusta og hratt til að hlýða.

Þegar lúmskir straumar ógna því að toga okkur burt, dragðu okkur aftur til Klettsins okkar, Frelsara okkar. Akkeraðu okkur fast við órjúfanlegan sannleikan Þinn.

Gefðu okkur greiningu, næmni fyrir leiðsögn Þinni, sterka mótstöðu við andlega reki og staðfestu í því að vera nálægt hjarta Þínu.

Láttu okkur heyra rödd Þína skýrt og hjálpaðu okkur að svara fljótt þegar þú gefur viðvörun. Haltu hjörtum okkar mjúkum og móttækilegum fyrir guðlegum viðvörunum, og gerðu okkur fljót til að hlýða svo við hunsum ekki viðvaranir Þínar.

Dregðu okkur nær og nær klettinum, þar sem Mannað fellur ferskt á hverjum morgni, og nærvera Þín gefur okkur fullkominn frið.

Í nafni Drottins Jesú Krists, Amen.

Spurningar til að hugsa um

1. Hugsaðu um síðusta andlega ferðalagið þitt. Hvar getur þú bent á augnablik þar sem þú byrjaðir að reka á göngunni með Guði? Skrifaðu um tiltekinn tíma þegar þú fannst mjúka viðvörun Heilags Anda. Hvaða litlu málamiðlanir leiddu þig að þessum punkti, og hvernig kallaði Guð athygli þína aftur til sín?
2. Í daglega lífi þínu, hversu nálægt ertu þeim stað „þar sem Mannað fellur?“ Kannaðu daglegar venjur þínar. Hverjar draga þig nær klettinum, og hverjar gætu verið að skapa fjarlægð? Hvaða eina breytingu getur þú gert á morgun til að staðsetja þig betur fyrir andlega næringu?
3. Hugaðu um þína andlegu næmni. Hver eru sérstök hættumerki sem Guð notar til að vara þig við þegar þú ert að fara af leið? Þessi viðvörunarmerki gætu verið líkamleg, tilfinningaleg eða andleg. Hvernig hafa þessi merki breyst eða þróast eftir því sem þú hefur vaxið í sambandi við Hann? Ertu að verða meira eða minna næmur fyrir rödd Hans?

Guð blessi þig!

Bæn og fasta

Ég hef ákveðið að skrifa grein eða réttara sagt úrdrátt úr bókinni, “The Hidden Power of Prayer & Fasting“, fyrir alla þá sem ekki hafa tök á að panta sér bókina og lesa sjálf. Því það að er mitt álit að þessi bók sé ein af þeim bókum sem allir kristnir ættu að lesa. Þetta er ein besta bók sem ég hef lesið og ég finn mig knúinn til að skrifa um þau atriði sem töluðu sterkast til mín sem og að birta beint atriði úr bókinni sem geta hjálpað þér kæri lesandi að komast nær Guði og fá gegnumbrot inn í þitt líf.

Mín reynsla

Áður en ég fer í efnið vil ég segja að ég er ekki að tala bara út frá því sem ég hef lesið því ég hef fastað reglulega í gegnum mína trúargöngu með Guði sem nú spannar orðið meira en 23 ár. Ekki það að ég hafi fastað jafnt og þétt allan tímann og í raun fastað miklu minna en ég tel nú nauðsynlegt fyrir mig og alla sem trúa á Jesú Krist. Ég hef prófað ýmsar föstur á minni göngu, sólahringsföstur, 3ja daga föstur með og án vatns, og nokkrar útgáfur af 21 dags Daníelsföstum. Fyrir stuttu kom mjög sterkt til mín að fara inn í föstu, blandaða föstu sem ég hafði ekki farið í áður (aðeins vatn ákveðna daga, aðeins grænmeti, baunir og hafrar ákveðna, og svo hefðbundin Daníelsfasta ákveðna daga). Ég fékk skýra leiðsögn hvernig fastan ætti að vera og hver bænarefnin ættu að vera í röð eftir mikilvægi hvers og eins, hvernig ég ætti að fara á ákveðna staði og biðja, taka vald og fleira.

Það er því af reynslu að ég segi ykkur að fasta er gríðarlega öflugt vopn til að sigra vígi, fá gegnumbrot, lækningu og lausn inn í líf okkar og fyrir því sem við erum að biðja fyrir. Fastan hefur gríðarleg áhrif á þína persónulegu göngu með Guði, þar sem þú verður mun næmari fyrir anda Guðs og því sem hann vill segja þér, og eitt það besta er að veldi óvinarins nötrar þegar við föstum, sérstaklega þegar margir trúaðir koma saman og gera sáttmála um að biðja og fasta markvisst inn í ákveðna hluti og aðstæður.

Fyrirmyndir

Ég heyri ekki oft minnst á föstur í kirkjunni, það er eins og óvinurinn hafi náð að hylja yfir þetta kröftuga vopn. Þetta er fórn og það getur verið erfitt að fasta en það getur líka verið auðvelt ef Guð leiðir mann inn í sérstaka föstu. En af hverju að fasta? Er það nauðsynlegt?

Jesús Kristur þegar hann gekk um í holdi á jörðinni fyrir rúmum 2000 árum síðan er okkar aðal og helsta fyrirmynd. Hann hóf þjónustu sína á því að vera skírður af Jóhannesi skírara og fylltist Heilögum anda, en Hann fór ekki strax út að þjóna, nei hann fór fyrst og vann andlega sigurinn gegn djöflinum í eyðimörkinni með því að fasta og biðja í 40 daga, eftir það fór hann út í krafti andans.

Matteusarguðspjall 3:16

En þegar Jesús hafði verið skírður, sté hann jafnskjótt upp úr vatninu. Og þá opnuðust himnarnir, og hann sá anda Guðs stíga niður eins og dúfu og koma yfir sig.

Matteusarguðspjall 4:1-2

Þá leiddi andinn Jesú út í óbyggðina, að hans yrði freistað af djöflinum. -2- Þar fastaði hann fjörutíu daga og fjörutíu nætur og var þá orðinn hungraður.

Lærisveinarnir föstuðu reglulega og leituðu Guðs, við sjáum það í gegnum alla Postulasöguna. Af hverju gerðu þeir það? Jú þeir vissu að í gegnum allar ritningarnar var fasta notuð til að nálgast Guð, fá leiðsögn og gegnumbrot inn í erfið málefni og samkvæmt orðum Jesú til að hafa vald yfir illum öndum, líka þeim sterkustu.

Matteusarguðspjall 17:21

Jesús svaraði: Ó, þú vantrúa og rangsnúna kynslóð, hversu lengi á ég að vera hjá yður? Hversu lengi á ég að umbera yður? Færið hann hingað til mín. -18- Og Jesús hastaði á hann og illi andinn fór úr honum. Og sveinninn varð heill frá þeirri stundu. -19- Þá komu lærisveinarnir til Jesú og spurðu hann einslega: Hvers vegna gátum vér ekki rekið hann út? -20- Hann svaraði þeim: Vegna þess að yður skortir trú. Sannlega segi ég yður: Ef þér hafið trú eins og mustarðskorn, getið þér sagt við fjall þetta: Flyt þig héðan og þangað, og það mun flytja sig. Ekkert verður yður um megn. -21- En þetta kyn verður eigi út rekið nema með bæn og föstu.

Hér er helstu dæmin í Biblíunni um inngrip Guðs á stórkostlegan hátt eftir að fólk fastaði og bað:

• Sagan um Ester og hvernig hún kallaði alla Gyðinga í Súsa til föstu í þrjá sólahringa án vatns og matar og fékk fullnaðarsigur yfir Haman, og þjóðinni var forðað frá útrýmingu.
• Sagan um Jósafat þegar Móabítar, Ammonítar og fleiri þjóðir komu gegn Ísrael með gríðarmikinn her. Jósafat varð hræddur og sá að í mannlegum mætti ætti hann engan möguleika á sigri. Hvað gerði hann? Það fyrsta sem kom upp í huga hans sem eina vonin fyrir sigri, hann lét boða sameiginlega föstu um alla Júda og Guð svaraði kallinu og þeir unnu fullnaðarsigur með því einu að lofa Guð í söng á meðan óvinaþjóðirnar snerust gegn hvor annarri og drápu þar til enginn var eftir.
• Davíð konungur fastaði oft eins og við lesum um bæði í sögu hans og sálmunum.
• Daníel fastaði reglulega og með ýmsum hætti eins og við lesum í Daníelsbók. Til að mynda fastaði Daníel á alla dýrindisfæðu í 21 dag sem varð til þess að hann fékk heimsókn frá Gabríel engli sem hafði staðið í ströngu í þennan 21 dag við að berjast við verndarengill óvinarins yfir Persíu til að komast til Daníels með orð frá Guði.
• Sagan um Ezra sem var búin að vitna um að Guð væri með þeim sem leita Hans, þeim til góðs. Þegar Ezra og herlið hans stóð frammi fyrir erfiðum bardaga fastaði hann og herliðið og Guð bænheyrði.
• Hvernig öll Nínive fastaði, jafnvel dýrin voru látin fasta, eftir að hafa heyrt viðvörunarorð frá Jónasi spámanni og þannig sefaði reiði Guðs og forðaði sér frá dómi.
• Svo höfum við auðvitað Móse og Jesú sem voru fyrirrennarar hins fyrri og síðari sáttmála, þeir föstuðu báðir í 40 daga.
• Lærisveinarnir föstuðu reglulega
• Anna spákona þjónaði Guði með bæn og föstu allt sitt líf eftir að hún varð ung ekkja og hún þekkti Drottinn þegar hún sá hann ganga á móti sér.

Ef þessar fyrirmyndir okkar í Biblíunni föstuðu til að standa gegn árásum óvinarins er þá ekki augljóst að þetta á að vera fastur hluti af okkar lífi í dag. Það eru einnig margar öflugar trúarhetjur síðari tíma sem gerðu sér grein fyrir að þetta væri nauðsynlegur þáttur í að lifa sigrandi lífi og hafa raunverulegan kraft til að þjóna Guði.

• Martin Lúther sem þjóðkirkjan er fædd út frá fastaði reglulega og þegar hann var að þýða fornu handritin, Biblíuna yfir á þýsku, þá gerði hann það með reglulegum bænum og föstu.
• John Calvin og John Knox föstuðu reglulega og í raun allir öflugustu trúboðarnir frá þessum tíma.
• Charles Finney skrifaði í ævisögu sína að hann fastaði reglulega. Hann sagði að í hvert skipti sem hann fann eins og það væri að minnka andlegur styrkur hjá honum fór hann rakleiðis í þriggja daga föstu. Þetta hafði þau áhrif að þegar Charles Finney kom inn fyrir borgarmörk þeirrar borgar sem hann var að fara að þjóna í hófu borgarbúar að gráta vegna þess að andi iðrunar féll yfir.
• John Wesley trúði sterkt á föstu og bæn. Hann fastaði alla miðviku- og föstudaga. Hann var þess fullviss að fasta ætti að vera algjör skylda fyrir þá sem þjóna Drottni og hann fór fram á það að þeir sem vildu þjóna með honum ættu að fasta með honum.
• Charles Spurgeon, David Brainard, Rees Howells hvöttu allir til og föstuðu reglulega. Sagan um Rees Howells er sérstaklega mögnuð því Guð kallaði hann og þá sem með honum voru til föstu og bæna á tímum fyrri heimstyrjaldarinnar. Guð gaf þeim sérstök fyrirmæli til að biðja inn í og svo heyrðu þau tíðindin af stríðinu í útvarpinu næsta dag af því hvernig sömu hlutir og þau voru að biðja fyrir voru að ganga í uppfyllingu.
• Derek Prince hinn virti kennari og trúboði fastaði einu sinni í viku. Líf hans og þjónustu var fullt af kraftaverkum og góðum ávöxtum.

Hér sjáum við dæmi um einstaklinga sem þjónuðu Guði og kraftaverk, undur og tákn fylgdu. Jesús er sá sami í gær í dag og um aldir og dagar kraftaverka eru ekki liðnir. Það er sérstök hvatning á okkur í Hebreabréfinu 13. kafla að líkja eftir trú þeirra leiðtoga sem á undan fóru svo að við einnig getum starfað í sama krafti. Þetta gerist ekki að sjálfu sér, ef við lifum ekki samkvæmt Orðinu og þeim leiðbeiningum sem Jesús hefur gefið okkur, getum við ekki ætlast til þess að hafa kraft andans. Það er eins og segir í Lúkasarguðspjalli 6.kafla, ef við gætum gert öll þau kraftaverk sem Jesú gerði án þess að leggja niður okkar líf, biðja og fasta þá værum við búin að finna auðveldari leið en meistari okkar til að sigra hið illa og þannig er það ekki. Ef Jesús þurfti að taka sig frá reglulega til að biðja og fasta, þá þurfum við það líka!

Lúkasarguðspjall 6:40

Ekki er lærisveinn meistaranum fremri, en hver sem er fullnuma, verður eins og meistari hans.

Markúsarguðspjall 16:17-18

En þessi tákn munu fylgja þeim, er trúa: Í mínu nafni munu þeir reka út illa anda, tala nýjum tungum, -18- taka upp höggorma, og þó að þeir drekki eitthvað banvænt, mun þeim ekki verða meint af. Yfir sjúka munu þeir leggja hendur, og þeir verða heilir.

Af hverju eigum við að fasta?

1. Við föstum í hlýðni við Guðs Orð.
2. Við föstum til að auðmýkja okkur frammi fyrir Guði.
3. Við föstum til að sigrast á freistingum og því sem heldur okkur frá krafti Guðs.
4. Við föstum til að hreinsa okkur og endurnýja heit okkar við Drottinn.
5. Við föstum til að verða veikburða svo Drottinn verði sterkur í okkar lífi.
6. Við föstum til að leysa út smurningu Drottins til að vilji Hans gangi fram.
7. Við föstum á neyðartímum, þegar við nauðsynlega þurfum að Guði grípi inn í.
8. Við föstum eftir leiðsögn inn í mikilvægar ákvarðanir.
9. Við föstum til að öðlast skilning og opinberanir.

Ávinningurinn fyrir þig af því að fasta

1. Þú ert að auðmýkja þig frammi fyrir Drottni og segja ég get þetta ekki án þín.
2. Þú færð rétt sýn á lífið og það sem skiptir máli.
3. Þú sérð jafnvægi koma inn þar sem hefur ríkt ójafnvægi eða ófriður.
4. Þú sérð eigingirni og stolt skolast burt.
5. Þú verður mun næmari fyrir anda Guðs og leiðsögn Drottins fyrir líf þitt.
6. Þú sérð skýrar hverjir veikleikar þínir eru og Guð getur átt við þá.
7. Þú öðlast meiri sjálfstjórn, gefur þér meiri tíma til að hugsa áður en þú talar eða bregst við.

Ávinningurinn fyrir Guðs ríkið af því að fasta

1. Við fáum opinberanir á því hvað við erum að eiga við og getum beðið markvisst sem einstaklingar eða kirkja.
2. Við köllum niður lækningu og réttlæti frá Guði yfir landið okkar, bæjarfélög, fjölskyldur, kirkjur.
3. Við drögum niður áþreifanlega nærveru Guðs sem hefur áhrif á umhverfi okkar.
4. Við biðjum inn í erfiðar aðstæður og fáum bænasvör.
5. Við fáum guðlega bendingu og leiðsögn með í hvaða átt skal halda sem líkami Krists á okkar svæði.
6. Við sigrum óróleika og vöxum í öryggi og friði Drottins.
7. Við endurnærumst í anda, sál og líkama.
8. Við styrkjumst í Guði sem heild og sem einstaklingar.
9. Þjónusta okkar varir líkt og lækur sem aldrei þornar upp.
10. Við höfum áhrif á yngri kynslóðirnar sem sjá okkur fasta og biðja.
11. Við endurreisum það sem óvinurinn hefur brotið niður og tökum til baka töpuð landsvæði.

Þessi grein er mikil stytting á bókinni “The Hidden Power of Prayer & Fasting” sem ég mæli með að allir kristnir ættu að panta sér og lesa. En ég fann mig knúinn til að skrifa úrdrátt til að hjálpa þeim sem t.d. geta ekki lesið ensku, ég ákvað einnig að lesa upp greinina og hafa hana á hljóði fyrir þá sem finnst betra að hlusta, því mér finnst þetta efni bænar og föstu vera það mikilvægt að við verðum sem líkami Krists á Íslandi að taka okkur saman á þessu sviði og gera það sem okkar fyrirmyndir gerðu til að ganga fram í raunverulegum krafti andans fyrir Jesú Krist.

Vitnisburður úr bókinni og lífi Mahesh Chavda

Hvað er svarið fyrir Stevie?

Fljótlega eftir að Mahesh Chavda tók við Jesú hóf hann að starfa við umönnun á heimili fyrir mjög veik börn, þarna voru andlega veik börn, börn með heilaskaða, Downs og fleira. Aðstæður voru hræðilegar og Guð kallaði Mahesh þangað til að elska þessi börn sem engin vildi. Stevie var sértaklega erfitt tilfelli en hann var með Downs heilkenni og var með áráttuhegðun að berja sig í andlitið. Starfsfólkið og læknarnir voru búin að reyna allt, raflostameðferð, binda hendur Stevie og fleira, en ekkert virkaði. Mahesh spurði því Drottinn.

Þú sendir mig hingað til að elska þessi börn. “Hvað er svarið fyrir Stevie?”

Mjög greinilega heyrði Mahesh í Heilögum anda segja, “Þetta kyn verður ekki rekið út nema fyrir bæn og föstu!”

Við þekkjum þetta vers úr Biblíunni en á þessum tímapunkti var Mahesh nýr í trúnni og hafði ekki heyrt né vissi að þetta væri í Biblíunni. Mahesh rannsakaði þetta og fór svo inn í föstu leidda af andanum þar sem hann drakk ekkert vatn fyrstu þrjá dagana, en svo fékk hann leyfi til að drekka vatn þar til 14 daga föstu var lokið, en þá sagði Drottinn, “Farðu núna og biddu fyrir Stevie”. Þegar hann mætti á vaktina næsta dag sagði hann, “Í Jesú nafni, þú andi limlestingar, slepptu honum núna í Jesú nafni”. Við þessa bæn tókst Stevie á loft og kastaðist tvo og hálfan metra og í vegginn á herberginu, þar sem líkami hans hékk í loftinu um einn metra frá jörðunni. Svo rann hann niður á gólfið með miklu andvarpi og herbergið fylltist af hræðilegri lygt eins og af rotnum eggjum og brennisteini sem svo fjaraði út. Stevie fékk fullkomna lausn og í fyrsta skipti þreifaði hann mjúklega á andliti sínu og svo fór hann að gráta af gleði.

Það eru mun fleiri vitnisburðir í bókinni, eins og þegar Mahesh var að þjóna í Afríku og einn öflugast seiðkarl svæðisins kom á samkomuna til að stoppa Mahesh, allir pastorarnir voru logandi hræddir við seiðkarlinn því þeir vissu að hann gæti lagt á þá bölvun sem gæti jafnvel dregið þá til dauða. Mahesh var að þjóna og var nýverið búinn að vera í langri föstu. Þegar Mahesh koma að seiðkarlinum í fyrirbæninni var hann ekkert með neitt sérstakt að segja, það eina sem hann sagði var bara,”Guð blessaðu hann”, kraftur Guðs kom yfir seiðkarlinn með þvílíkum krafti að hann slengdist allur til og gat ekki hreyft sig. Seiðkarlinn kom síðar og vitnaði fyrir pastorunum að hann hefði aldrei séð slíkan kraft og gaf Guði líf sitt. Það er nefnilega lífið sem við lifum sem skiptir mestu máli ekki endilega nákvæmlega hvaða orð við notum.

Það sem þetta sýnir okkur er að illu andarnir hræðast þá sem biðja og fasta, því þeir vita að það er gríðarlegt vopn gegn þeim. Engin furða að djöfullinn sé búin að vinna markvisst að því að láta kirkjuna gleyma því að fasta. Vekjum upp þennan mikilvæga sannleika fyrir líkama Krists í dag og tökum til baka það sem óvinurinn er búin að stela frá okkur og kirkjunni því ↓

Síðara Korintubréf 10:3-6

Þótt vér lifum jarðnesku lífi, þá berjumst vér ekki á jarðneskan hátt,  -4- því að vopnin, sem vér berjumst með, eru ekki jarðnesk, heldur máttug vopn Guðs til að brjóta niður vígi. -5- Vér brjótum niður hugsmíðar og allt, sem hreykir sér gegn þekkingunni á Guði, og hertökum hverja hugsun til hlýðni við Krist. -6- Og vér erum þess albúnir að refsa sérhverri óhlýðni, þegar hlýðni yðar er fullkomin orðin.

Guð blessi þig!

– Sigurður Júlíusson

Við höldum áfram þemanu okkar um „þjálfun til að ríkja“ með því að leitast við að skilja Opinberunarbókina, sjáum við að öll kirkjan – og heimurinn – munu ganga í gegnum miklar þrengingar áður en ríki hans kemur. Þessar þrengingar eru til þess að hjálpa kirkjunni, og síðan heiminum, að komast inn í Guðs ríki. Eins og Páll postuli sagði í Postulasögunni 14:22 „Vér verðum að ganga inn í Guðs ríki gegnum margar þrengingar.“ Þannig eru þrengingar hlið að ríkinu fyrir okkur og á endanum fyrir allan heiminn.

Drottinn sagði: „Í heiminum hafið þér þrenging“ (sjá Jóh. 16:33). Allir í heiminum ganga í gegnum þrengingar, en sem kristnir menn getum við haft þann mikla kost að skilja tilgang þeirra og nýta þær til að komast inn í Guðs ríki. Okkur er ætlað að lifa í Guðs ríki núna, ekki bara í næsta lífi. Eins og okkur er sagt í Hebreabréfinu 12 kafla, þá er Guðs ríki óhagganlegt, svo ef við byggjum líf okkar á Hans ríki, munum við ekki skjálfa þegar „allt sem hægt er að hrista verður hrist.“ Sá tími er kominn og Drottinn notar þrengingar til að hjálpa okkur að byggja líf okkar á föstum grunni. Þetta er ekki bara svo að við glötumst ekki, heldur til að við getum dregið aðra upp úr kviksyndinu sem heimurinn er að verða.

Ef við skiljum þrengingar okkar er auðveldara að draga ávinning af þeim. Þetta getur einnig gert þrengingarnar auðveldari að þola, þar sem við vitum að Skaparinn og sá sem viðheldur öllu hefur lofað að hann muni ekki láta okkur verða prófuð umfram það sem við getum þolað. Af þessum sökum, þegar við erum komin að þeim stað þar sem við höldum að við getum ekki meir, vitum við að endir prófraunarinnar er nálægt.

Að skilja þetta þá vitum við að Drottinn veit miklu betur en við hvað við getum þolað. Ef við treystum honum, jafnvel þegar við komumst að þeim stað þar sem við höldum að við getum ekki meir, þá mun þolgæði okkar vaxa því lengur sem við þolum á þeim stað.

Eins og Francis Frangipane sagði oft, „Við föllum aldrei á prófum Guðs; við tökum þau bara aftur þar til við stöndumst.“ Ef við gefumst upp of snemma, þurfum við bara að taka prófið aftur. Svo, ekki gefast upp! Í Lúk. 21:19 sagði Drottinn, „Verið þrautseigir og þér munuð ávinna sálir yðar.“

Í Hebreabréfinu 10:36 erum við hvött: „Þolgæðis hafið þér þörf, til þess að þér gjörið Guðs vilja og öðlist fyrirheitið.“ Haltu út aðeins lengur, og þú kemst í gegn. Ef við stöndumst, þurfum við ekki að fara í gegnum sömu þrengingar aftur og aftur. Eins og Jakob skrifaði: „Álítið það, bræður mínir, eintómt gleðiefni, er þér ratið í ýmiss konar raunir. Þér vitið, að trúarstaðfesta yðar vekur þolgæði, en þolgæðið á að birtast í fullkomnu verki, til þess að þér séuð fullkomnir og algjörir og yður sé í engu ábótavant.“ (Jak. 1:2-4).

Eins og Winston Churchill sagði, „Þegar þú ert að fara í gegnum helvíti, haltu áfram.“ Opinberunarbókin sýnir hvernig þrengingar eru hluti af hverju lífi á jörðinni, og jörðin mun ganga í gegnum þær allt til enda síðustu aldarinnar. Þegar við þroskumst eru þrengingar ekki lengur eingöngu til þroska okkur, heldur til þess að við lærum að bera byrðar annarra þar til þeir geta staðið. Síðan byrja þeir að hjálpa öðrum. Þá þarf ekki bara að álíta þrengingar gleði, þær verða raunverulega gleði þegar við sjáum sigrana.

Jesús hefði getað tekið vald sitt yfir jörðinni strax eftir upprisuna og bundið djöfulinn þá. Hann hafði borgað verðið til að leysa okkur og alla jörðina, svo af hverju gerði hann það ekki og gerði þetta auðveldara fyrir okkur? Hann vildi ekki að það yrði auðvelt. Ef við ætlum að verða þeir sigurvegarar sem hann talar til í Opinberunarbókinni, verðum við að losa okkur við „auðvelt“ hugarfar úr hugsun okkar. Hann vildi að þetta yrði erfitt svo að þeir sem voru kallaðir til að ríkja með honum gætu verið prófaðir og geta þeirra aukin, svo þeir gætu ríkt á föstu valdi Guðs ríkis, en ekki eigin.

Það er sagt að „ef við höfum ekki reynsluna af því að auka auðæfi, munum við ekki hafa viskuna til að halda þeim.“ Þetta hefur reynst satt, og það sama á við um vald. Ef við höfum ekki reynsluna af því að vaxa og þroskast í valdi ríkisins, munum við ekki geta viðhaldið því. Þrengingar okkar eru „þjálfun til að ríkja,“ svo ekki sóa þeim!

– Rick Joyner

Jóhannesarguðspjall 13:7

Jesús svaraði: Nú skilur þú ekki, hvað ég er að gjöra, en seinna muntu skilja það.