Jóhannesarguðspjall 12:21

Þeir komu til Filippusar frá Betsaídu í Galíleu, báðu hann og sögðu: Herra, oss langar að sjá Jesú.

Að þekkja Jesú verður að vera aðalviðleitni lífs okkar. Margt getur tekið tíma okkar í kristnu lífi, en ekkert er jafn mikilvægt og að þekkja Jesú. Þú getur þekkt ritningarnar án þess að þekkja sjálfan Drottin.

Jóhannesarguðspjall 5:39-40

Þér rannsakið ritningarnar, því í þeim hyggist þér eiga eilíft líf. Og það eru þær, sem vitna um mig, -40- en þér viljið ekki koma til mín og öðlast lífið.

Farísearnir voru fræðimenn í lögmálinu og Gamla Testamentinu, en þeir þekktu ekki Drottinn, né höfund Ritningarinnar, Heilagan Anda.
Eitt af helstu vandamálum Biblíuskólanna er að nemendur læra fyrst og fremst fræðilega þekkingu á ritningunum og áætlunum Guðs. En þú getur haft allt það – án þess að þekkja Jesú.

Jóhannesarguðspjall 17:3

En það er hið eilífa líf að þekkja þig, hinn eina sanna Guð, og þann sem þú sendir, Jesú Krist.

Að þekkja Jesú sem persónulegan vin eru mestu forréttindi sem við höfum, ekki bara að vita um Hann, heldur að þekkja Hann í raun. Jesús sagði lærisveinunum að Hann væri vinur þeirra. Þetta var ekki yfirborðslegt samband, daglega höfðu þeir aðgang að Honum, töluðu við Hann um allt og heyrðu Hann tala til þeirra á hverjum degi. Þessi jarðneska ganga sem lærisveinarnir áttu með Jesú var mynd af því sambandi sem Hann vill eiga við okkur í dag.

Jóhannesarguðspjall 14:25-29

Þetta hef ég talað til yðar, meðan ég var hjá yður. -26- En hjálparinn, andinn heilagi, sem faðirinn mun senda í mínu nafni, mun kenna yður allt og minna yður á allt það, sem ég hef sagt yður. -27- Frið læt ég yður eftir, minn frið gef ég yður. Ekki gef ég yður eins og heimurinn gefur. Hjarta yðar skelfist ekki né hræðist. -28- Þér heyrðuð, að ég sagði við yður: Ég fer burt og kem til yðar. Ef þér elskuðuð mig, yrðuð þér glaðir af því, að ég fer til föðurins, því faðirinn er mér meiri. -29- Nú hef ég sagt yður það, áður en það verður, svo að þér trúið, þegar það gerist.

Jóhannesarguðspjall 14:18

Ekki mun ég skilja yður eftir munaðarlausa. Ég kem til yðar.

Lærisveinarnir urðu uggandi þegar Jesús sagði að Hann myndi fara burt, þeir gátu ekki skilið hvað Hann var að reyna að segja þeim. Við vitum nú í baksýn að Jesús var að tala um dauða sinn, upprisu og uppstigningu til himna. En Jesús sagði líka mjög skýrt að eftir að Hann færi myndi Hann koma aftur til þeirra, ekki í skilningi endurkomu Jesú í framtíðinni, heldur í því að koma til þeirra í Andanum.

Þegar Heilagur Andi kom á hvítasunnu voru ekki aðeins þeir sem voru í efra herberginu fullir krafts, heldur hófst einnig nýr tími, hlutverk Heilags Anda í því að gera Jesú sýnilegan og raunverulegan í lífi okkar.

Jóhannesarguðspjall 14:21

Sá sem hefur boðorð mín og heldur þau, hann er sá sem elskar mig. En sá sem elskar mig, mun elskaður verða af föður mínum, og ég mun elska hann og birta honum sjálfan mig.

Orðið „birta“ í þessu versi er á grísku emphanizō (ἐμφανίζω).

Strongs 718. emphanizō merkir: að birtast persónulega, sýna sig, opinbera sig skýrt eða sýnilega.

Eftir dauða sinn og áður en Hann steig upp til himna birtist Jesús lærisveinunum og öðrum að minnsta kosti tólf sinnum.

• Á leiðinni til Emmaus — Lúk. 24:15
• Maríu Magdalenu — Mark. 16:9
• Postulunum 11 — Jóh. 20:20
• Hann birtist 500 manns í einu — 1. Kor. 15:6

Fyrra Korintubréf 15:4

Að hann var grafinn, að hann reis upp á þriðja degi samkvæmt ritningunum -5- og að hann birtist Kefasi, síðan þeim tólf. -6- Því næst birtist hann meira en fimm hundruð bræðrum í einu, sem flestir eru á lífi allt til þessa, en nokkrir eru sofnaðir. -7- Síðan birtist hann Jakobi, því næst postulunum öllum.

Við sjáum þessa opinberun Jesú þegar Hann birtist fólki og gerir það alveg ljóst að Hann var ekki farinn á stað þar sem ekki væri hægt að ná til Hans. Hann vildi að þeir vissu að Hann væri enn þeim aðgengilegur.

Vandamálið

Vandinn er sá að sumum kristnum hefur verið kennt að svona samband við Jesú sé ekki aðgengilegt, nema við mjög sérstakar, sjaldgæfar aðstæður. Þetta viðhorf er í andstöðu við Ritninguna; Jesús sagði: „Ég mun opinbera sjálfan mig fyrir yður.“

Ég hef oft heyrt vitnað í orð Páls: „Því að vér lifum í trú, en sjáum ekki.“ (2. Korintubréf 5:7)

Það sem Páll postuli var í raun að segja er að við göngum ekki í andanum eftir því sem við sjáum í hinu náttúrulega í þessum heimi. Raunveruleikinn er sá að við göngum í trú eftir því sem við sjáum í andanum. Þegar við reynum að eiga samband við ósýnilegan anda getur það verið erfitt, við þurfum að ganga inn í veruleika Drottins, sem er andi. Með augum hjartans göngum við inn í andaheiminum og eigum samfélag við Hann.

Guð skapaði tvö ríki: hið ósýnilega og hið sýnilega. Bæði þessi ríki eru raunveruleg og hið ósýnilega er í raun enn raunverulegra en hið sýnilega.

Kólossubréfið 1:16

Enda var allt skapað í honum í himnunum og á jörðinni, hið sýnilega og hið ósýnilega, hásæti og herradómar, tignir og völd. Allt er skapað fyrir hann og til hans.

Þegar við endurfæddumst var okkur gefin hæfileikinn til að sjá inn í hið ósýnilega ríki Guðs.

Síðara Korintubréf 4:18

Vér horfum ekki á hið sýnilega, heldur hið ósýnilega. Hið sýnilega er stundlegt, en hið ósýnilega eilíft.

Oft heyrum við að Guð sé ósýnilegur og það er rétt, Hann er ósýnilegur fyrir þeim sem lifa aðeins í þessum náttúrulega jarðneska heimi.

Fyrra Tímóteusarbréf 1:17

Konungi eilífðar, ódauðlegum, ósýnilegum, einum Guði sé heiður og dýrð um aldir alda. Amen.

Hins vegar töluðu bæði Jesús og Páll postuli um raunveruleikann á því að sjá inn í ríki Guðs meðan við erum enn hér á jörðinni.

Jóhannesarguðspjall 3:3

Jesús svaraði honum: Sannlega, sannlega segi ég þér: Enginn getur séð Guðs ríki, nema hann fæðist að nýju.

Gríska orðið fyrir sjá í þessu versi er G3700 og G3708, sem merkir bókstaflega eða myndrænt: að sjá, að horfa, að skynja.

Ríki Guðs er á sviði andans. Þegar þú fæddist á ný fékkstu hæfileikann til að sjá hið ósýnilega með augum hjartans.

Guðlegt inngrip eða að ganga í því ríki

Mikill ruglingur hefur skapast vegna þessara tveggja sjónarmiða sem virðast stangast á. Stundum grípur Guð inn í líf manna með yfirnáttúrulegu inngripi, þar sem Hann birtist mönnum, sama gildir um englana. En ganga okkar með Guði byggist ekki á slíkum einstökum yfirnáttúrulegum heimsóknum. Ég hef sjálfur fengið nokkrar slíkar heimsóknir í lífi mínu þar sem Drottinn birtist mér. En ég lærði af Heilögum Anda að oft eru þessi inngrip eins og vínberin úr fyrirheitna landinu. Mundu þegar Móse sendi njósnarana inn í landið og þeir komu til baka með safarík, fullþroskuð vínber, allt þetta var þeim aðgengilegt ef þeir vildu aðeins ganga inn í landið og taka það í sínar hendur. Sama gerir Guð oft við fólk sitt: Hann gefur þeim reynslu og í gegnum hana segir Hann: „Ég vil að þú lærir að ganga í þessu”.

Guð stígur sjaldan inn í okkar heim, við þurfum að stíga inn í Hans

Þegar Jóhannes postuli var á eyjunni Patmos fékk hann stórfenglega opinberun af Drottni og gekk inn í ríki Guðs, hið eilífa ríki. Úr þeirri reynslu varð Opinberunarbókin til. Skoðum hvernig þetta gerðist.

Opinberunarbókin 1:10

Ég var hrifinn í anda á Drottins degi og heyrði að baki mér raust mikla, sem lúður gylli,

Fyrst skaltu taka eftir þessu: Jóhannes var Í ANDANUM á degi Drottins. Hvað þýðir það, „í andanum“? Það merkir að hugur hans, hjarta og einbeiting voru á Drottni, og hann var meðvitaður um ríki andans. Þetta var ástand sem hann bar sjálfur ábyrgð á, hann setti sig í stöðu þar sem hann gat gengið inn í ríki Guðs. Jóhannes hafði þegar stigið inn í ríki andans, ríki Guðs, og þar, í því ástandi, heyrði hann rödd Guðs og sá Drottin.

Þegar Pétur gekk á vatninu var það ekki yfirnáttúrlegt inngrip. Pétur þurfti að stíga út úr bátnum og ganga á vatninu. En um leið og athygli hans færðist yfir á þennan jarðneska heim, öldurnar og vindinn, byrjaði hann að sökkva. Um leið og hann tók augun af Drottni, sem var í andanum, missti hann fókus og kraft.

Við höldum áfram með þetta í næstu grein…

Guð blessi þig!