Í leit að Guði

5. Mósebók 29:29

Hinir leyndu hlutir heyra Drottni Guði vorum, en það, sem opinberað er, heyrir oss og börnum vorum ævinlega, svo að vér megum breyta eftir öllum orðum lögmáls þessa.

Á öllum tímum hafa verið einstaklingar sem hafa fengið dýpri aðgang að veruleika Guðsríkis og öðlast meiri skilning og innsýn í fyrirætlanir Guðs og vegu hans. Þeir hafa síðan miðlað þessari innsýn til sinnar kynslóðar.

Hvers vegna var það svo að maður eins og Enok gekk með Guði á hátt sem virðist hafa verið langt umfram reynslu flestra annarra í sögu trúarinnar? Hvað var það við Móse sem gerði honum kleift að þekkja hina opinberu nærveru Guðs og tala við Guð augliti til auglitis? Hvernig gat Enok gengið með Guði og einfaldlega ekki snúið aftur? Hvað var það við Job sem gerði honum kleift að ganga með Guði og ráðfæra sig við hann eins og vin?

Sameiginlegi þátturinn

Voru þessir menn sérstaklega útvaldir af Guði til þess að eiga slíkt samfélag við hann, eða gerðu þeir eitthvað sem gerði þeim kleift að eiga slíkt samband við Guð?

Í gegnum tíðina hafa alltaf verið sannir kristnir einstaklingar sem hafa leitað djúpt inn í andlegan veruleika Guðsríkis. Slíkir menn og konur voru oft stimpluð sem villutrúarfólk eða sögð lifa í blekkingu. Samt skildu margir þeirra eftir sig andlega arfleifð sem stór hluti kirkjunnar í dag hefur látið fara til spillis. Þar má nefna fólk eins og Madame Guyon, François Fénelon, Miguel de Molinos, bróðir Lawrence og marga fleiri sem ruddu sér braut, líkt og Enok, inn í leyndardóma Guðsríkis. Flest þetta guðrækna fólk lifði á allt öðrum tímum en við. Lífið gekk hægar fyrir sig og var að mörgu leyti einfaldara. Og þar liggur einmitt vandamál okkar.

Nútíminn, með allri sinni hátækni, hefur fært okkur gríðarlegar framfarir í vísindum og tækni. En samhliða því hefur komið alvarlegt vandamál: Við höfum ekki tíma fyrir Guð. Margir kristnir menn í hinum vestræna heimi verja ótrúlega miklum tíma fyrir framan sjónvarp og afþreyingu, á meðan margir þjónar Guðs verja aðeins broti af þeim tíma í bæn.

Prestar og leiðtogar verða oft andlega örmagna vegna allra þeirra krafna sem fylgja því að reka söfnuði líkt og fyrirtæki. Þeir festast á færibandi stjórnsýslu, dagskrárgerðar og fjáröflunar. Hraði nútímalífsins er orðinn einn helsti óvinur þess að læra að ganga með Guði. Það þarf róttækar breytingar til að rjúfa þennan vítahring.

Í gegnum árin hef ég lesið, rannsakað og leitað mikið að svari við einni spurningu: Getum við öll gengið með Guði eins og þessir miklu menn fyrri tíma gerðu? Niðurstaðan er skýr og afdráttarlaus: JÁ. Þeir áttu allir eitt sameiginlegt: Þeir lærðu að bíða eftir Guði og þeir lærðu að þekkja rödd hans.

Mörgum finnst það að bíða eftir Guði vera sóun á tíma. Það virðast alltaf vera önnur mikilvægari verkefni sem þarf að sinna. Margir hafa lagt af stað á þessari braut en gefist upp eftir nokkurn tíma vegna þess að þeim fannst ekkert vera að gerast.

Að bíða eftir Guði – glötuð list

Að bíða eftir Guði þýðir nákvæmlega það: AÐ BÍÐA. Guð hefur hagað því þannig að raunverulegar breytingar verða í lífi okkar þegar við lærum að bíða Í NÆRVERU GUÐS.

Sálmur 37:9

Illvirkjarnir verða afmáðir, en þeir er vona á Drottin, fá landið til eignar.

Jesaja 8:17

Ég treysti Drottni, þótt hann byrgi nú auglit sitt fyrir Jakobs niðjum, og ég bíð hans.

Jesaja 40:31

en þeir, sem vona á Drottin, fá nýjan kraft, þeir fljúga upp á vængjum sem ernir. Þeir hlaupa og lýjast ekki, þeir ganga og þreytast ekki.

2. Korintubréf 3:18

En allir vér, sem með óhjúpuðu andliti endurspeglum dýrð Drottins, ummyndumst til hinnar sömu myndar, frá dýrð til dýrðar. Þetta gjörir andi Drottins.

Þessi vers sýna okkur að þegar við bíðum eftir Drottni hefur nærvera hans áhrif á okkur og breytir okkur.

Þetta er stórkostlegur sannleikur. Þú þarft ekki stöðugt að gera eitthvað. Þú þarft að læra að vera í nærveru hans. Við erum svo vön því að árangur komi aðeins fyrir tilstilli framkvæmda og afreka, að sú hugsun að geta öðlast eitthvað með því einfaldlega að vera kyrr frammi fyrir Guði er framandi fyrir okkur.

Sálmur 46:11

Verið kyrrir og viðurkennið, að ég er Guð,

Að læra að draga sig í hlé með Guði og bíða í nærveru hans er einn lykillinn að því að kynnast honum. Vandamálið milli okkar og Guðs er að mörgu leyti ósamræmi. Við berum með okkur sár og brengluð viðhorf sem gera okkur erfitt fyrir að sjá hlutina frá sjónarhóli Guðs. Sár lífsins lita og brengla sýn okkar. Skilningur okkar á raunverulegu eðli hlutanna verður óskýr. Vonbrigði, mistök og biturð auka enn frekar þetta ósamræmi milli okkar og Guðs. Stundum berjumst við við þessa hluti án þess að öðlast raunverulegan sigur. Oft vitum við ekki einu sinni að þessar hindranir séu til staðar, vegna þess að þær eru orðnar svo stór hluti af lífi okkar að við erum farin að líta á þær sem hluta af því hver við erum.

Þú getur ekki mætt Drottni og verið óbreyttur

Nærvera hans breytir okkur, oft án þess að við gerum okkur grein fyrir því. Mörg þeirra sára, svika og þeirrar þjáningar sem fylgja þessu jarðneska lífi byrja að bráðna burt og læknast í nærveru Drottins. Þetta ferli endurnýjunar, sem verður þegar við dveljum í opinberri nærveru Drottins, er einn lykillinn að því að geta nálgast hann enn meira.

Job vissi hvað það þýddi að ganga með Guði. Hann sagði:

Jobsbók 29:4

eins og þá er ég var á sumri ævi minnar, þá er vinátta(leyndu hlutir) Guðs voru yfir tjaldi mínu,

Orðið sem þýtt er „leyndarmál“ eða „trúnaðarsamfélag“ í hebreska textanum 5475 cowde, sôd. Það getur vísað til náins trúnaðarsambands, ráðagerðar, samráðs eða leynilegs ráðs.

Job var í raun að segja: „Ég gekk með Guði í nánu trúnaðarsamfélagi. Ég ráðfærði mig við hann og við ræddum málin saman.“

Guð sjálfur talaði um hið sérstaka samband sem hann átti við Job. Það samband leiddi síðar til enn annarrar prófraunar fyrir Job. Hann stóðst hana og gekk enn lengra með Guði.

Davíð konungur sagði þetta:

Sálmur 31:21

Þú hylur þá í skjóli auglitis þíns fyrir svikráðum manna, felur þá í leyni(nærveru þinnnar) fyrir deilum tungnanna.

Sálmur 91:1

Sæll er sá, er situr í skjóli Hins hæsta, sá er gistir í skugga Hins almáttka,

Davíð þekkti stað sem var hulinn augum manna, stað þar sem hann var einn með Guði. Og þegar Davíð kom út af þessum leynda stað bar hann nærveru Guðs með sér. Hann var umlukinn henni.

Daníel sá fyrir tíma í framtíðinni þegar lífið yrði miklu hraðara en það var á hans dögum. Hraði lífsins yrði svo mikill að þess var sérstaklega getið í orði Guðs. Samhliða þessu myndi Guð gefa fólki sínu meiri opinberun og skilning. ÞESSI TÍMI ER NÚNA. Það er athyglisvert að opnun bókarinnar og aukinn skilningur og opinberun tengjast tíma mikillar hreyfingar og anna. Það er næstum eins og Guð sé að segja: „Á þessum tíma mikilla anna, þegar líf fólks er yfirfullt af verkefnum og stöðugri hreyfingu, munu samt verða einhverjir sem finna leiðina inn að hjarta mínu. Fyrir þeim verða bækurnar opnaðar.“

Daníel 12:4

En þú, Daníel, halt þú þessum orðum leyndum og innsigla bókina, þar til er að endalokunum líður. Margir munu rannsaka hana, og þekkingin mun vaxa.

Að aga sjálfan sig til þess að verja gæðatíma á hverjum degi í að bíða eftir Guði mun bera mikinn ávöxt hjá þeim sem gera það. En þetta gæti jafnframt orðið eitt það erfiðasta sem þú hefur reynt að gera. Djöfullinn mun gera allt sem hann getur til þess að hindra þig. Þessi mótstaða mun reyna á hversu staðráðin við raunverulega erum í því að brjótast í gegn og komast á næsta stig í göngu okkar með Guði. Sum ykkar munu skilja að Guð fer ekki í manngreinarálit. Sum ykkar munu finna leiðina yfir eyðimörk andlegs kæruleysis og finna þau svör sem þarf til þess að ná til ykkar kynslóðar.

Esterarbók 4:14

Því þótt svo færi, að þú þegðir nú, þá mun Gyðingum samt koma frelsun og hjálp úr einhverjum öðrum stað, en þú og ættfólk þitt munuð farast. Hver veit nema þú sért til ríkis komin einmitt vegna þessara tíma!

Guð blessi þig!